Κεφάλαιο 158
Και πάλι θα βρεθεί σε απορία η ψυχή βλέποντας μια απέραντη άβυσσο από λογισμούς και πλήθος νήπια της Βαβυλώνας. Αλλά και αυτή την απορία την λύνει ο Χριστός, αν στηρίζομε αδιάκοπα τη βάση της διάνοιάς μας πάνω σ’ Αυτόν και αν τα νήπια της Βαβυλώνας τα χτυπούμε και τα συντρίβουμε πάνω στην πέτρα αυτή[Ψαλμ. 136, 9] (το Χριστό), εκπληρώνοντας την επιθυμία μας εναντίον τους. Γιατί λέει η Γραφή: “όποιος φυλάγει την εντολή, δε θα γνωρίσει πονηρό λόγο”(Εκκλ. 8, 5), και “δίχως εμένα, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε”(Ιω. 15, 5).