Ο νους ο οποίος κατά την προσευχή βρίσκεται μέσα στη διάνοιά του είναι σαν νυμφίος μαζί με τη νύμφη στο νυμφικό θάλαμο. Εκείνος που δεν του επιτρέπεται να μπει, στέκεται απ’ έξω και φωνάζει στενάζοντας: «Ποιος θα με φέρει σε πόλη περιτειχισμένη; Και ποιος θα με οδηγήσει (Ψαλμ. 59, 11) ώστε να μην αποβλέπω σε ματαιότητες (Ψαλμ. 39, 5) και σε ψεύτικους ενθουσιασμούς κατά την προσευχή;»