Εἴ τις τοίνυν, πῶς τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν θεοῦ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, βούλοιτο μαθεῖν, ταῦτα ψηλαφάτω, ἐν τούτοις καὶ τοῖς τοιούτοις ἀδύτοις τῶν νοημάτων εἰσιέτω, καὶ τὴν ἑαυτοῦ κατασκευὴν τῆς φύσεως διασκοπείτω τὴν τῆς νοερᾶς ψυχῆς, καὶ τὰ τῆς ψυχῆς ἅπαντα λεπτῶς τε καὶ ἰσχνῶς μανθανέτω, τὰ ταύτης μέρη, τὰ μέρη τῶν μερῶν, τοὺς λόγους, τοὺς τρόπους, τὰς προόδους, τὰς ἑνώσεις, τὰς διακρίσεις, τὸ ταύτης μονοειδές, τὸ τριμερές, τὸ ἑνιαῖον, τὸ δυϊκόν, τὸ τριαδικόν, πῶς καὶ μία ἐστὶ καὶ ἐν τρισί τισι θεωρεῖται κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν θεοῦ, μονὰς ἐν τριάδι καὶ τριὰς ἐν μονάδι τυπικῶς γνωριζομένη. Ὅτι γὰρ καὶ μία ἐστὶ τῇ οὐσίᾳ καὶ οὐ μία τῇ θεωρίᾳ τῶν ἑαυτῆς μερῶν, ἐδήλωσε σαφῶς ὁ εἰπών· ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ καὶ τῷ νοΐ· προσεύξομαι τῷ πνεύματι, προσεύξομαι δὲ καὶ τῷ νοΐ.