Ἕτερος χρησμὸς 〈Ἀπόλλωνος〉 ἐν Δελφοῖς, ἐν ᾧ καὶ ἐρώτησίς τις βασιλέως Ἰάσωνος, ὅτε ἐκτίζετο ὁ ναὸς τοῦ Ἀπόλλωνος εἰς τὸ Πύθιον εἰς τὸ Ἄργος Εἷς με βιάζεται οὐράνιος φώς· καὶ ὁ παθὼν θεός ἐστιν καὶ οὐ θεότης ἔπαθεν· ἄμφω γὰρ βροτὸς ὁμῶς καὶ ἄβροτος, ὁ αὐτὸς θεὸς ἢ καὶ ἀνήρ, πάντα φέρων παρὰ πατρός, ἔχων δὲ τῆς μητρὸς ἅπαντα, πατρὸς δὲ ζώων ἀλκήν, μητρὸς δὲ θνητῆς σταυρόν, τάφον, ὕβριν ἀλίτην· τοῦ καὶ ἀπὸ βλεφάρων ποτὲ χεύατο δάκρυα θερμά. ὃς πέντε χιλιάδας ἐκ πέντε πυρῶν κορέσατο, θελητὴν ἄβροτος ἀλκήν. Χριστὸς ὁμῶς θεός ἐστιν, ἐν ξύλῳ τανύσθη, ὃς θάνεν, ὃς ἐτάφη, εἰς πόλον ὦρτο.