Ὅτι πᾶσαι αἱ ἀνομίαι καὶ ἀδικίαι ἐπιμελῶς ἔγκειται ἐν τῷ θνητῷ μου σώματι. Πάλιν ἅπαντες ὅσοι τάξιν πατέρων ἔχετε, τέκνων τε καὶ ἀδελφῶν καὶ μαθητῶν, ἄνδρες οἱ τὴν Ἐδεσσῶν οἰκοῦντες, φέρετε ὑμῶν τὰ τῆς δικαιοσύνης καρπώματα, ὅ τι ἕκαστος προέθεσθε μετ᾽ ἐμοῦ θεῖναι εἰς ἄληστον μνήμην ὑμῶν, ὅπως αὐτὸς ἐγὼ τιμὴν τούτοις ὀνομάσας, πολυτελές τι σκεῦος ἐν αὐτοῖς ὠνησάμενος, ἀξίους ἐργάτας μισθώσωμαι τῆς ὑμῶν ἐγκάρπου προαιρέσεως· φημὶ δὲ πτωχοὺς καὶ ὀρφανούς, χήρας τε καὶ ἐνδεεῖς καὶ ἀστέγους, γυμνούς τε καὶ λιμώττοντας καὶ πάντας τοὺς καταπονουμένους, ὡς τέλειον ὑμῶν τὸ μνημόσυνον γενέσθαι τῆς σωτηρίας ἐν τῇ τῶν ζώντων χώρᾳ. Ὑμῖν τε γὰρ ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν, καὶ ἐν ἐμοὶ λογισθείη, συμβουλίας ἕνεκεν, ἑκούσιος μισθός· ἄλλος γὰρ μισθὸς ὁ δι᾽ ἔργων, καὶ ἕτερος ὁ διὰ λόγων γενόμενος. Μείζων δέ, ἀδελφοί, ὁ διδοὺς τοῦ λαμβάνοντος, καθὼς καὶ ἀπὸ τοῦ Κυρίου ἠκηκόειτε. Καθώς τε ἕκαστος ὑμῶν τῇ προθέσει ἠθέλησεν, οὕτω καὶ πληρώσατε. Ἀπέχω τε ὑμῶν τὴν χάριν, καὶ περισσεύω. Καὶ ὁρκίζω ὑμᾶς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀδελφοί, ἵνα διαδοθῇ πάντα τοῖς πτωχοῖς· ὑπερπερισσεύομαι γὰρ τῆς ἀγάπης ὑμῶν, ὅτι παντὶ σθένει ἐτιμήσατέ με. Καὶ εἰ καὶ ἐγὼ ἀνάξιος τυγχάνω, ἀλλ᾽ οὖν γε ὁ τιμηθεὶς αὐτὸς ὑμῖν ἀποδῷ τὸν πλεονάζοντα μισθόν.