Καὶ σὺ οὖν, ἀγαπητέ, κατηξιώθης κληθῆναι εἰς τὸ τάγμα τῶν μοναχῶν· σπούδασον τὴν ἀρετὴν τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπιδείξασθαι, ἵνα μὴ ἀπόβλητος γένῃ. Μὴ οὖν ἔσῃ σκληρός, μὴ φιλήδονος, μὴ θυμώδης, μὴ ὀργίλος, μὴ φιλόνεικος, μὴ ἀκρατής, μὴ ἀναίσχυντος, ἀλλὰ μᾶλλον πρᾷος, εὐλαβής, ταπεινός, ἐγκρατής, σώφρων, ἥσυχος, εἰρηνικός, συνετός, τηρῶν σου τὴν ἁγνείαν τοῦ σώματος, καθὼς συνετάξω τῷ Χριστῷ· ἵνα, ἐὰν εἴπῃ ἡμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ· διατί οὐκ ἐπεσκέψασθε χήρας καὶ ὀρφανοὺς ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν; Δυνηθῶμεν ἀπολογήσασθαι αὐτῷ λέγοντες· Κύριε, διὰ τὸ ἐν ἡσυχίᾳ σοι ἀπερισπάστως δουλεύειν. Ἐὰν δὲ εἴπῃ ἡμῖν· ἱνατί ἀσπίλους οὐκ ἐτηρήσατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τοῦ κόσμου; Τί ἐροῦμεν αὐτῷ, ἐάνπερ ἐν τούτῳ μιανθῶμεν;