Οὐκ εἶδεν αὐτὸν οὐρανὸν πηγνύντα, ἀλλ᾽ ἐπὶ σταυροῦ προσηλωμένον· οὐκ εἶδεν ἐπὶ θρόνου δόξης καθεζόμενον, ἀλλὰ γυμνόν, ἀσχημόνως κρεμάμενον· οὐκ εἶδεν Ἀγγέλων ἐν πλήθει δορυφορίαν, ἀλλὰ δημίων ἐπιβαινόντων αὐτῷ εἰς ἀναίρεσιν· οὐκ εἶδεν Ἀρχαγγέλων ὕμνους, ἀλλ᾽ Ἰουδαίων ὕβρεις· οὐκ εἶδε δυναστείαν ἐπίσημον, ἀλλ᾽ ἀπὸ Πιλάτου φραγγελούμενον· οὐ νεφέλας αὐτὸν ἐνδόξους περιεχούσας ἐθεάσατο, ἀλλὰ σπεῖραν στρατιωτῶν ἐπιχαίρουσαν· οὐ στεφάνῳ βασιλικῷ περιδεδεμένον ἐθεάσατο, ἀλλὰ ἀκάνθαις τὴν κεφαλὴν περιεχόμενον· οὐ σκῆπτρον βασιλείας ἑώρακεν, ἀλλὰ κάλαμον ἐπαιτικὸν κρατοῦντα ἐν χειρί· οὐκ ἀλουργίδα λαμπρὰν ἀποστίλβουσαν, ἀλλὰ φάρσος πεφοινιγμένον αἵματι· οὐκ ἦχον βασιλείας ἐπάξιον, ἀλλὰ χορὸν Ἰουδαίων ἐπιτωθάζοντα· οὐκ εἰς τιμὴν εἰσιόντα ἔνδοξον ἑώρακεν, ἀλλ᾽ εἰς γύμνωσιν κατακρίσεως. Ἄλλους τύπτοντας, ἑτέρους ῥαπίζοντας, ἐνίους ἐπιγελῶντας, καί τινας τὸν οἰκεῖον σταυρὸν τοῖς ὤμοις αὐτοῦ ἐπιθέντας.