Κατ’ αὐτῶν οὖν τῶν θειοτάτων ἡμῶν βασιλέων καὶ τῶν ἐν τέλει καὶ τῆς συγκλήτου γράφων ἁπλῶς ἁπάσης, ὡς προσωπείῳ χρῆται τῷ Παλαμᾷ. Φέρε δ’ ὅμως κατὰ πλήθη μακρῷ πολυάριθμα διελόντες, ἀπαριθμησώμεθα πάντας, κατὰ τὸ ἐγχωροῦν, τοὺς τῷ Παλαμᾷ τούτῳ τὴν εὐσέβειαν ὁμολόγους τε καὶ ὁμόφρονας. Τίνες οὖν οὗτοι; Τὸ ἅγιον ὄρος ἅπαν, ἡ τῆς κατ’ ἀρετὴν καὶ εὐσέβειαν ἀκριβείας ἑστία καὶ ῥίζα καὶ κορυφή, τὸ καλοῦ παντὸς ἐνδιαίτημα, τὸ παντὸς ἄγους ἐλεύθερον καὶ παντὸς πάθους ἐναγοῦς ἀνώτερον καὶ παντοδαποῦς ἁγιωσύνης ἀνάπλεων, διὸ καὶ τῆς ἁγιωσύνης φερωνύμως ἐπώνυμον. Οὗτοι δὴ πάντες, δι’ ἐγγράφου Τόμου τὴν πρὸς τὸν Παλαμᾶν ὁμοφροσύνην ἀνεκήρυξαν πᾶσι, καὶ τοῦτο τελευτῶντος τοῦ Τόμου προσγράψαντες καὶ μετὰ τὸ προθεῖναι κεφαλαιωδῶς τὰ τῷ Παλαμᾷ γεγραμμένα περὶ τῆς νῦν ὑποθέσεως, ὅτι «ταῦτα ὑπὸ τῶν γραφῶν ἐδιδάχθημεν, ταῦτα παρὰ τῶν ἡμετέρων πατέρων παρελάβομεν, ταῦτα διὰ τῆς μικρᾶς ἐγνώκαμεν πείρας, ταῦτα καὶ τὸν ἐν ἱερομονάχοις τιμιώτατον καὶ ἀδελφὸν ἡμέτερον κῦρ Γρηγόριον Ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων συγγραψάμενον, ἰδόντες καὶ ἀποδεξάμενοι, ὡς ταῖς τῶν ἁγίων ἀκριβῶς ἐχόμενα παραδόσεσι, πρὸς πληροφορίαν τῶν ἐντυγχανόντων ὑπεγράψαμεν».