Οὐ γὰρ μόνον ὅτι λέγεται παρὰ τοῦ πατρὸς τὸ πνεῦμα, ὡς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος πρὸς αἰώνων παρὰ τοῦ πατρός, ἐξ ἀνάγκης παρὰ μόνου τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον νοεῖται, ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ κατὰ τὸν σοφὸν μάρτυρα τῆς ἀληθείας Ἰουστῖνον, «ὡς ὁ υἱός ἐστιν ἐκ τοῦ πατρός, οὕτω καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ τοῦ πατρός, πλὴν τοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως· ὁ μὲν γὰρ γεννητῶς ἐκ φωτὸς ἐξέλαμψε, τὸ δέ, φῶς μὲν ἐκ φωτὸς καὶ αὐτό, οὐ μὴν γεννητῶς, ἀλλ’ ἐκπορευτῶς προῆλθεν». Εἰ ὁ υἱὸς ἀμέσως ἐκ πατρός, καὶ τὸ πνεῦμα ἐκ πατρὸς ἀμέσως· καὶ εἰ ὁ υἱὸς οὐχὶ καὶ ἐκ τοῦ πνεύματος, καὶ τὸ πνεῦμα οὐχὶ καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ· καὶ εἰ ὁ υἱὸς ἐκ μόνου τοῦ πατρός, καὶ τὸ πνεῦμα ἐκ μόνου τοῦ πατρός. Ἐπεὶ γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκπορευτὸν ἐκ τοῦ πατρός, ὡς ὁ υἱὸς γεννητὸς ἐκ τοῦ πατρός, τὸ δὲ ὡς ὁ υἱὸς γεννητὸς ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευτόν, ἐκ μόνου τοῦ πατρὸς ἐκπορευτόν, τὸ πνεῦμα ἄρα τὸ ἅγιον θεὸς ἐκ θεοῦ πατρὸς μόνου ἐκπορευτῶς προερχόμενος.