κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν <Οἱ ἀπόστολοι ἔκραξαν πρὸς κύριον>. —κτῆσαι ἡμᾶς Οἰκείῳ (οἰκείως) ὠνούμενος αἵματι. κύριε, ἐκτὸς σοῦ Οὔτε γὰρ ἔγνωμεν ἕτερον θεόν, φασὶν οἱ πιστοί, οὔτε ὀνομάζομεν οὔτε προσκυνοῦμεν, εἰ μὴ σὲ μόνον. οἱ δὲ νεκροί Οἱ νεκρωθέντες τῇ ἀπιστίᾳ, οὗτοι οὐχ ὁρῶσιν ζωὴν αἰώνιον. οὐδὲ ἰατροί Πῶς αἰσθητὸς ἰατρὸς νεκρὸν ἀναστήσει; διὰ τοῦτο Ἐπήγαγε γὰρ ἐπ’ αὐτοὺς παιδείαν καὶ ἦρε (ἦρας) ἀπ’ αὐτῶν πάντα (cod. πᾶν) λογισμὸν ἀνδρεῖον, ὃν ἔχειν ἐν ὑποκρίσει ἐνόμιζον. πρόσθες Ἵνα τὴν ἀληθινὴν δόξαν ποθήσουσι, τῷ πλήθει τῶν κακῶν στενοχωρούμενοι. κύριε Οὐδὲ γὰρ ἀνθρώποις προσφεύγουσιν ἐν θλίψει οἱ δίκαιοι, ἀλλὰ τῷ θεῷ. ἐν θλίψει Ὁποία γὰρ ἂν μικρὰ θλῖψις προσγένηται τῷ ἀνθρώπῳ, αἰτία γίνεται παιδείας. καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα Τουτέστιν ἡνίκα τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν τεκεῖν ἐμέλλομεν, μετὰ κραυγῆς ἐν προσευχῇ τῷ σῷ παιδὶ προσήλθαμεν. διὰ τὸν φόβον Τὴν ἀρετὴν ἐκυοφορήσαμεν, φησίν. καὶ ὠδινήσαμεν Ὁ γὰρ τῆς ἀρετῆς τόκος καρπός ἐστι σωτηρίας τοῦ ἁγίου πνεύματος. οὐ πεσούμεθα Ὅσοι τῇ δυναστείᾳ τῆς γῆς τῇ προσκαίρῳ ἀφθονοῦντες τεθαρρήκασιν. ἀναστήσονται Ἐγερθήσονται, φησίν, οἱ ἄπιστοι διὰ μετανοίας (καὶ) διὰ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως. καὶ εὐφρανθήσονται Χαρὰ γὰρ τοῦ κοινοῦ γένους μετάνοια καὶ ἀνάστασις. ἡ γὰρ δρόσος Ὁ νόμος, περὶ οὗ Μωυσῆς· καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ῥήματά μου.