Διὰ μὲν τῆς ἀρίστης κατὰ Θεὸν μνήμης ἀγαθῆς, «ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετή, καὶ εἴ τις ἔπαινος» πάντοτε λογιζόμενος, τὴν παγκάκιστον λήθην ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐκδιώκων, διὰ δὲ τῆς πεφωτισμένης καὶ οὐρανίου γνώσεως τὴν ὀλέθριον ἄγνοιαν τοῦ σκότους ἐξαφανίζων, διὰ δὲ τῆς παναρέτου καὶ καλλίστης προθυμίας, τὴν ἄθεον καὶ τὴν τὸ κακὸν ἐν τῇ ψυχῇ κατεργαζομένην ῥᾳθυμίαν ἐξελαύνων. Ταύτας δὲ τὰς ἀρετάς, οὐκ ἐκ ψιλῆς προαιρέσεως, ἀλλ’ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ καὶ συνεργείας Πνεύματος ἁγίου ἐν πολλῇ προσεχείᾳ καὶ εὐχῇ κτησάμενος, οὕτω δυνήσῃ τῶν προειρημένων ἰσχυρῶν γιγάντων ῥυσθῆναι τοῦ Πονηροῦ. Γνώσεως γὰρ ἀληθοῦς καὶ μνήμης λόγου Θεοῦ καὶ ἀγαθῆς προθυμίας συμφωνίᾳ, διὰ χάριτος ἐνεργοῦς ἐν ψυχῇ συστῆναι σπουδαζομένῃ καὶ ἐπιμελῶς φυλασσομένῃ, λήθης καὶ ἀγνοίας καὶ ῥᾳθυμίας ἴχνος ἐν αὐτῇ ἀφανίζεται καὶ εἰς τὸ μὴ ὂν περιΐσταται, τῆς χάριτος λοιπὸν βασιλευούσης ἐν αὐτῇ, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.