Εἴρηται δὲ ὁρισμὸς ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἐν τῇ γῇ ὁροθεσίων. Ἀρετὴ δὲ ὁρισμοῦ τὸ πρὸς τὸ ὁριστὸν ἀντιστρέφειν ὑπάρχει, κακία δὲ τὸ ἐλλείπειν ἢ πλεονάζειν. Ἀντιπεπονθότως δὲ ἡ κακία γνωρίζεται, ὅπου γὰρ πλεονάζει ταῖς λέξεσιν, ἐλλείπει τοῖς πράγμασιν, ὅπου δὲ ἐλλείπει ταῖς λέξεσι, πλεονάζει τοῖς πράγμασιν, οἷον ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικόν, θνητόν, νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν, ἰατρός. Ἰδοὺ πλεονάσας ταῖς λέξεσιν ἐλλείπω τῷ πράγματι, οὐ γὰρ πάντα ἄνθρωπον ὁρίζομαι, ὅτι μὴ πᾶς ἄνθρωπος ἰατρός. Εἰ δὲ ἐλλείπων ταῖς λέξεσιν εἴπω ζῷον θνητόν, πλεονάζω τοῖς πράγμασι συμπεριλαμβάνων τῷ ὅρῳ τὰ ἄλογα, ὅτι καὶ τὰ ἄλογα ζῷα θνητά εἰσι.