Ἢ ταυτότης οὐσιῶν. Οἷον, ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος ταυτότης μέν ἐστιν οὐσίας, ἑτερότης δὲ προσώπων· μίαν γὰρ οὐσίαν ὁμολογοῦμεν, τρεῖς δὲ ὑποστάσεις. Ἐπὶ δὲ τοῦ ἀνθρώπου ταυτότης μέν ἐστι προσώπου, ἑτερότης δὲ οὐσιῶν· ἑνὸς γὰρ ὄντος ἀνθρώπου, ἄλλης ἐστὶν οὐσίας ἡ ψυχή, καὶ ἄλλης τὸ σῶμα. Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, ταυτότης μέν ἐστι προσώπου, ἑτερότης δὲ οὐσιῶν· ἑνὸς γὰρ ὄντος προσώπου, ἤτοι ὑποστάσεως, ἑτέρας οὐσίας ἐστὶν ἡ θεότης, καὶ ἑτέρας ἡ ἀνθρωπότης. Ὥσπερ γὰρ ἀδύνατον ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος ὁμολογεῖν μὲν τὴν ἕνωσιν, μὴ ἐκφωνεῖν δὲ τὴν διαφοράν, οὕτως ἀνάγκη πᾶσα ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἕνωσιν καὶ τὴν διαφορὰν κηρύττειν. γ Ὥσπερ γὰρ οὐ διὰ τῶν αὐτῶν σημαίνεται λέξεων ἥ τε διαφορὰ καὶ ἡ ἕνωσις ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος, ἀλλὰ διὰ τοῦ μὲν λέγειν τρεῖς ὑποστάσεις ἡ διαφορά, διὰ τοῦ ὁμολογεῖν δὲ μίαν οὐσίαν ἡ ἕνωσις ὁμολογεῖται, οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος διὰ μὲν τοῦ γνωρίζειν τὰς δύο φύσεις ἡ διαφορά, διὰ δὲ τοῦ κηρύττειν μίαν ὑπόστασιν σύνθετον ἡ ἕνωσις ὁμολογεῖται. δ Ὥσπερ Ἄρειον ἀναθεματίζομεν οὐ κηρύττοντα ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος τὴν καθ’ ὑπόστασιν διαφοράν, ἀλλὰ μὴ λέγοντα τὴν φυσικὴν ἕνωσιν, οὕτω Νεστόριον ἀναθεματίζομεν οὐ γνωρίζοντα τὴν φυσικὴν διαφορὰν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ μὴ λέγοντα τὴν καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσιν.