Ἔτι εἰ ἐκ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα καὶ τοῦ Υἱοῦ, ἢ ὁ Πατὴρ ἅμα καὶ ὁ Υἱὸς εἰς ἓν ἀναχθήσονται πρόσωπον, ἢ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα οὐχ ἓν ἔσται τῷ ἀριθμῷ, ἀλλ’ εἰς δυάδα μερισθήσεται προσώπων. Εἰ γὰρ ἓν καὶ ἁπλοῦν, ex uno; si autem non ex uno, non unus et simplex. Set unus quidem et simplex Spiritus Sanctus, ἐξ ἑνὸς ἄρα τῷ ἀριθμῷ. Ἔτι εἰ ἕτερα ἀλλήλων τῷ ἀριθμῷ τὰ προβάλλοντα καὶ διαφέροντα κατὰ τὰς ὑποστατικὰς ἰδιότητας, ἕτερα πάντως καὶ προβαλοῦσιν ἀριθμῷ διαφέροντα, καὶ δύο ἔσονται Πνεύματα· τὸ μὲν ἐκ τοῦ Πατρός, τὸ δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ προσερχόμενον. Ἔτι καὶ τοῦτο τοῖς θεολόγοις ἠξίωται, ὡς ἡ ἁγία Τριὰς μονάς ἐστιν ἅμα καὶ τριὰς ἡ αὐτή, καὶ οὐ πρότερον μὲν μονάς, εἶτα δυὰς καὶ μετὰ ταῦτα τριάς. Λεγούσης τοίνυν τῆς ὑμῶν τιμιότητος δύο ἀρχὰς Πατέρα καὶ Υἱὸν τοῦ ὁμοουσίου αὐτοῖς Πνεύματος, ἑτέρας δεήσει τινὸς πρὸ αὐτῶν ἀρχῆς, τῆς τὰς δύο συναγαγούσης εἰς τὸ αὐτό. Πάσης γὰρ δυάδος ἡ μονὰς ἐξ ἀνάγκης προηγεῖται· καὶ τέσσαρα ἔσται κατὰ τὴν ὑμῶν θεολογίαν ἃ ἡ θεότης. Ὡς μὲν γὰρ ἡμεῖς οἱ Γραικοὶ λέγομεν· ἀρχὴ πρώτη ὁ Πατήρ, δύο τῶν ὁμοουσίων ἐξάρχουσα, καὶ μονὰς οὖσα τῆς ἐξ αὑτῆς δυάδος ἑνωτικὴ πρὸς ἑαυτὴν καὶ πρὸς ἄλληλα, καὶ οὐ δεῖ τινος ἑτέρου διὰ τὸ μηδέ τι ζητεῖσθαι τῆς μονάδος ἀρχοειδέστερον. Ὡς δ’ ὑμεῖς φατε, δυαδικὴν τιθέμενοι τὴν ἀρχήν, ἀναγκαῖον πρὸ ταύτης ἑτέραν προηγεῖσθαι μοναδικήν.