Λέγεται δὲ ἔχειν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ ἔχει αὐτὸ ἀληθῶς, ἀλλ’ οὐ παρ’ ἑαυτοῦ ἔχει τοῦτο, παρὰ μόνου δὲ τοῦ Πατρός· οὐ συγγενόμενον αὐτὸ παρὰ τοῦ Πατρός, ἀλλ’ ἴδιον τρόπον ἐκ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐκπορευόμενον καὶ ἀεὶ μένον ἐν αὐτῷ· καὶ τοῦτο ἐστὶν ὅ φησιν ὁ Κύριος ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται, δεικνὺς ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς τοῦτο ἔχει· οὐ μὴν γεννητὸν ἐστὶν ὡς αὐτός, ἀλλ’ ἰδιοτρόπως ἐκπορευτῶς ἔχει καὶ ἐκεῖνο τὴν ὕπαρξιν παρὰ τοῦ Πατρὸς καὶ μένει ἐν τῷ Υἱῷ. Τοῦτο ἐστὶν ἡ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου ἐκπόρευσις, ἡ παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου πρὸς τὸν Υἱὸν ὕπαρξις τοῦ Πνεύματος· καὶ οὐ δύναταί τις πιστὸς εἰπεῖν ὅτι ὁ Υἱὸς παρ’ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς ἔχει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ Πατρός, ἐξ οὗ γεννᾶται μόνου· καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς παρ’ ἐκείνου μόνου ἔχει ἐκπορευτῶς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἡμεῖς δὲ οἱ κατὰ χάριν γεγονότες υἱοὶ Θεοῦ, οὐ παρὰ μόνου τοῦ Πατρὸς τοῦτο ἐλάβομεν, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῦ Υἱοῦ· οὕτω γὰρ εἶπεν ὁ Κύριος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός· καὶ πάλιν πέμψει αὐτὸν ὁ Πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου. Ἔπεμψαν οὖν τοῦτο πρὸς ἡμᾶς ὅ τε Πατὴρ καὶ ὁ Υἱός, ἀλλ’ οὐ λέγεται τοῦτο ἐκπόρευσις τοῦ Πνεύματος ἀλλ’ ἀποστολή.