Διὸ, ÷ Παῦλος, ἔφη, τοὺς ἁγίους συμμόρφους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐκήρυξεν. ÷ Ἀλλὰ κἀνταῦθα ὁ τῆς ἀληθείας παραχαράκτης καὶ τοῦ ἀποστολικοῦ γράμματος ἱερόσυλος, ὅμοιος ἑαυτῷ φαίνεται καὶ τὸν ἦχον αὐτὸν τοῦ ὀνόματος, ὡς ἀντικείμενον καὶ πολέμιον, ἀποτρεπόμενος· οὐ γὰρ οὕτως ὁ Παῦλος ἔφη, ἀλλ’ ὅτι «οὓς προέγνω προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ.» Καίτοι οὐδὲν συντεῖνον πρὸς τὰ χειρόκμητα, ὅμως ὡς ἐναντίαν αὐτῷ τὴν φωνὴν τῆς εἰκόνος ἀπεσύλησεν. Ἀλλ’ εἰ ἐδόκει αὐτῷ τὰ τῷ Ἀποστόλῳ εἰρημένα περὶ τῆς μελλούσης εἶναι καταστάσεως, πόῤῥω τῆς ἀποστολικῆς διανοίας κἀνταῦθα ἐκπέπτωκεν. Ὅτι γὰρ πρὸς τὸν παρόντα βίον ὁ λόγος αὐτῷ ἐστι, μηδὲ ἐξ ἄλλων, ἀλλ’ ἐξ ὧν μάρτυρας ὁ Μαμωνᾶς συγκέκληκε, ῥᾳδίως πάλιν καταθρήσομεν, καὶ πάλιν ψευστὴν αὐτὸν καὶ ἀλαζόνα καὶ πάσης ἐκκλησιαστικῆς ἐπιστήμης ἀμαθῆ καὶ ἀλλότριον δείξομεν. Ἰωάννης γὰρ ὁ μέγας τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλος, ἐξηγούμενος τοῦτο δὴ τὸ ῥησείδιον, τοιάδε φησὶν ἐπὶ λέξεως· ÷ Ὅπερ ὁ Μονογενὴς ἦν φύσει, τοῦτο καὶ αὐτοὶ γεγόνασι κατὰ χάριν, ὅ ἐστι σύμμορφοι καὶ συγγενεῖς ἀπεδείχθησαν ὡς ἀδελφοὶ τοῦ πρωτοτόκου· ταῦτα δὲ πάντα περὶ τῆς οἰκονομίας εἴρηται· καθ’ ὃ γὰρ Θεὸς, μονογενής.