Ἔδει δὲ ἡμᾶς, ἓν ἀντὶ πάντων θέντας, λῦσαι τέλεον τὸ ζητούμενον· ἀκούετε λοιπὸν, οἱ τούτων περιεχόμενοι τῶν δογμάτων, τί φησιν ὁ καθ’ ὑμᾶς Ἀστέριος, ὃν κράτιστον ἐν τοῖς ὑμετέροις λόγοις μάρτυρα ἐπιφέρεσθε· καθ’ ἣν χρῆσιν τοῦ ὀρθοῦ καταφρυάττεσθε δόγματος, ἐκ τοῦ εἰς τὸν πλούσιον καὶ τὸν Λάζαρον λόγου ληφθεῖσαν· «ὄψῃ τὴν ἁμαρτωλὸν τοῖς ποσὶ τοῦ Ἰησοῦ προσπίπτουσαν·» καὶ πάλιν· «Μὴ τὴν ἁμαρτωλὸν γυναῖκα ἐπιμελῶς ὅρα γονυπετοῦσαν τὸν Κύριον Ἰησοῦν·» καὶ Κύριον τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου μηδενὶ παρακαλύμματι προσχρησάμενος, ἀλλὰ γυμνῇ τῇ φωνῇ Ἰησοῦν καὶ Κύριον τὸ ἐν σηρικοῖς ὑφάσμασιν ἀπεικόνισμα προσηγόρευσε, Χριστιανῶν ἔθεσιν προσομιλῶν ἑπομένοις, οὐκ ἐθνικῇ συνηθείᾳ, ὡς Εὐσεβίῳ δοκεῖ, ὑπαγομένοις· ὅς γε καὶ τῶν ἀρχαιοτέρων, τάχα καὶ ἀρχαιοτέρων τῶν ὑφασμάτων μέμνηται. Ἀλλ’ εἴ πού γε ὑμῖν τοῖς αἱρετοῖς οὐ συναίρεται, οὐδὲ τοῖς παρ’ ὑμῶν διδασκάλοις ὑπείκετε. Φιμούσθω οὖν πᾶσα γλῶσσα καὶ ἐμφραττέσθω πᾶν στόμα κατὰ τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας φθεγγόμενον ἄδικα.