καὶ εἰ οὗτοι προσκαίροις οὖσιν ἀνθρώποις ποθεινοὶ γεγόνασι διὰ τῶν ὅπλων ὧν περιβάλλονται, φοβεροὶ ὄντες τοῖς ὑπεναντίοις, ἐν ὑπερηφανίαις καὶ δόλοις ἀναστραφέντες, πόσῳ μᾶλλον δικαιότερον διὰ τὸν πόθον τοῦ θεοῦ ἡμεῖς ὀφείλομεν τοὺς πνευματικοὺς ὁπλίτας ἐπαίνοις ἀληθείας διαγράψαι καὶ τὰς τούτων νίκας καὶ ἀγαθὰς πολιτείας ἱστορῆσαι, τοὺς ποιμένας φημὶ τῆς ἐκκλησίας, οἳ ὁσίως ἐποίμαναν τὸν λαὸν τοῦ θεοῦ, ἄμεμπτοι φανέντες ἐν τῇ αὐτοῦ ἀγάπῃ, οἵτινες τῷ βασιλεῖ τῷ οὐρανίῳ εὐαρεστήσαντες, γενναίως πολιτευσάμενοι, ἐκφυγόντες τὰς τοῦ διαβόλου παγίδας; πρεπωδέστερον οὖν αὐτῶν διαγράψαι τὰς μνήμας μετὰ τῆς ἀληθείας εἰς ὑπογραμμὸν ἡμῶν ἐν λόγῳ κυρίου, ὅπως γένωνται ἡμῖν σημεῖον πολιτείας ἀγαθῆς, ἵν’ ὅταν διὰ τῆς ὁράσεως τὴν ἀγαθὴν μνήμην λαμβάνῃ ὁ νοῦς ἡμῶν, ὡς σφραγὶς ἀνεξάλειπτος ἐντυπωθῇ ἐν ἡμῖν ἡ ἀγαθὴ αὐτῶν πολιτεία. ἡ μὲν οὖν ὅλη τοῦ προοιμίου προβολὴ καὶ κατάστασις, ὡς φανερὸν καὶ λογίμοις καὶ ἰδιώταις, ἐξ εἰκόνων τε ἦρκται καὶ δι’ εἰκόνων ἔρχεται καὶ τὴν μνήμην τῶν πρωτοτύπων συνεισφέρουσα κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον, καὶ τὴν κοινὴν πάντων δόξαν ἄντικρυς παρεστήσατο, οὐδαμῶς δέ, καίτοι περὶ φαύλους τοὺς ἡγεμόνας, τοὺς ταῦτα πράσσοντας διαμέμφεται· ἐξ οὗ δείκνυται τοὺς περὶ τοὺς ἁγίους ὡσαύτως δρῶντας δι’ ἐπαίνου ποιεῖσθαι παντός.