τοῦτο καὶ τοῖς εὐαγγελισταῖς τὴν αὐτοῦ περὶ ἑαυτοῦ συμφωνίαν ἐνέπνευσε· τοῦτο καὶ πᾶσι τοῖς ἀποστόλοις, ἐν οἷς καὶ ὁ τῇ ἀδελφότητι τοῦ κυρίου τετιμημένος Ἰάκωβος ἐπιστέλλων φησί· πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων. δῆλον γάρ, ὅτι τὸ πᾶν καὶ τέλειον δώρημα ἔστι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον· ὅ, καίτοι τῆς μοναδικῆς καὶ ὑπὲρ πάντα φύσεως ὄν, ὅμως διὰ τὸ πλῆθος τῶν διαφόρων κατ’ αὐτὸ χαρισμάτων πᾶν δεδικαίωται λέγεσθαι· καθ’ ἃ καὶ ὁ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν λέγεται διὰ τὸ πλῆθος τῶν κατ’ αὐτὸν πνευματικῶς ἀναγεννωμένων, καὶ μήτραν διανοιγόντων τῆς ἐκκλησίας τὴν πρὶν στειρεύουσαν, καὶ μασθοὺς αὐτῆς τοὺς πάλαι ξηροὺς θηλῆς δοξαζόντων. δῆλον, καὶ τίνων φώτων πατὴρ ὁ πατήρ, ὅτι τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ πνεύματος, εἷς τῶν δύο, οὐ τοῦ ἑνὸς οἱ δύο· ἐπεὶ καὶ καθ’ ὅλου μονὰς δυάδος ἀρχή, οὐ δυὰς μονάδος· διὸ καὶ «μονὰς ἀπ’ ἀρχῆς» φησὶν ὁ μέγας ἐν θεολόγοις Γρηγόριος, «εἰς δυάδα κινηθεῖσα μέχρι τριάδος ἔστη». τοῦτο καὶ Παῦλον λέγειν ἐδίδαξεν· εἷς θεὸς ὁ πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἓν πνεῦμα ἅγιον, ἐν ᾧ τὰ πάντα. ταῦτα καὶ τὰ τούτοις συνᾴδοντα ὁ θεὸς Λόγος, ὁ μονογενὴς υἱὸς μεθ’ ἡμῶν γεγονώς, ἐξηγήσατο.