ἀλλὰ μία καὶ ἡ αὐτὴ καὶ ὅλη θεότης ἡ τῶν τριῶν τε καὶ ἑκάστου. τὸ γὰρ περὶ τοῦ υἱοῦ εἰρημένον τῷ Παύλῳ· ἐν ᾧ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος, τοῦτο καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ἑκάστου ῥητέον ἐστί. καὶ ὥσπερ αἱ ἄλλαι θεωνυμίαι, ὅσαι τὴν ὅλην θεαρχίαν χαρακτηρίζουσιν—ὁ θεός, ὁ κύριος, ὁ βασιλεύς· τὸ ἀγαθόν, τὸ ὄν, τὸ σοφόν· τἄλλα, ὅσα κοινὰ τῆς ὑπερφυοῦς φύσεως ὀνόματα—οὕτω δὴ καὶ τὸ ἕν. πλήρωμα γὰρ τοῦτο τῆς ὅλης θεότητος. καὶ μάλιστά γε, καθότι καὶ καθ’ ἑαυτὸ τὸ παντελέστατόν ἐστιν, αὕτη καὶ πληρέστατον ἕν· καὶ μετὰ τῶν ἄλλων συνονομάζεται εἷς θεός, εἷς κύριος, εἷς βασιλεύς· ἀγαθότης μία, οὐσία μία, σοφία μία, δικαιοσύνη μία· ἀλήθεια, δύναμις· πάντα ἑνικὰ καὶ μοναδικά. ἓν οὖν καὶ τὸ πνεῦμα, καὶ πνεῦμα μόνον καὶ οὐδέτερον τῶν λοιπῶν, ἐκ τοῦ πατρὸς μόνου μονοτρόπως ἐκπορευόμενον, οὐ χωριζόμενον. ἀνεκφοίτητος γὰρ ἡ ἐκπόρευσις ὥσπερ ἡ γέννησις τοῦ υἱοῦ· συνημμένον δὲ καὶ τῷ υἱῷ, καὶ οὕτω μένειν ἐν αὐτῷ καὶ νοούμενον καὶ λεγόμενον, καθ’ ἃ καὶ ὁ θειότατος βαπτιστὴς ἐν τῷ βαπτίζειν τὸν κύριον ἑώρακέ τε καὶ μεμαρτύρηκεν· ὅτι τεθέαμαι τὸ πνεῦμα καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἔμεινεν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν. μαρτυροῦσι δὲ καὶ οἱ τὸ βάπτισμα τοῦ κυρίου ἱστοροῦντες εὐαγγελισταί, λέγοντες, ὅτι καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶδε τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ, καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτόν.