Τὸ στερέωμα δὲ σημαίνει τὸν ἐπικαθήμενον Θεὸν εἶναι. «Ὁ γὰρ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ Κυρίῳ, τὴν δὲ γῆν ἔδωκε τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων». Ὁ δὲ κρύσταλλος καὶ σάπφειρος αἰνίγματα μὲν τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἄμφω, ὃς «λίθος ἀκρογωνιαῖος» παρὰ τῆς Γραφῆς καλεῖται· ἀλλ’ ὁ μὲν κρύσταλλος τὸ φανερὸν αὐτοῦ καὶ γνώριμον τοῖς ἀνθρώποις, ὃ καὶ αὐτὸ φανερόν, οὐ διότι εὔληπτον, εὐκαταφρόνητον, ὁ δὲ σάπφειρος τὸ βαθὺ καὶ ἀπόρρητον καὶ ἀδιάγνωστον τοῖς ἀνθρώποις. Τὰ δὲ πρόσωπα τῶν ζῴων καὶ ἐφαίνοντο καὶ ἐκαλύπτοντο ὑπὸ τῶν πτερύγων. Ὅτι μὲν γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ μεθ’ ἡμῶν ἐγένετο καὶ ἄνθρωπος ἦν καὶ τέθνηκεν ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀνέστη, φανερὸν ἦν, ὁ δὲ τρόπος ὅπως ταῦτα ἐγένετο πάντη κρύφιος καὶ συγκεκαλυμμένος καὶ μείζων ἢ ἀνθρώπους εἰδέναι δύνασθαι. Καὶ διὰ τοῦτο τὰ πρόσωπα τῶν ζῴων, ἃ τοὺς περὶ τοῦ σωτῆρος ᾐνίττετο λόγους, καὶ ἐφαίνοντο καὶ ἐκαλύπτοντο ὑπὸ τῶν πτερύγων, ἡ δὲ φωνὴ τῶν πτερύγων «ὡς ὕδατος φωνὴ πολλοῦ». Τὸ γὰρ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ὕδωρ πολλαχοῦ τῆς Γραφῆς καλεῖται καὶ πολὺ διὰ τὴν θεότητα ὅτι πάντα περιέχει καὶ συνέχει καὶ ἀνενδεές ἐστιν· ὃ διὰ τῶν ἐφεξῆς ἐδήλωσεν, εἰπὼν «ὡς φωνὴν Θεοῦ σαδδαί», ἤγουν «ὡς φωνὴν Θεοῦ ἱκανοῦ». Τοῦτο δὲ ἴσον ἔρχεται τῷ πολλῷ καὶ ἀνενδεεῖ. «Ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα, φωνὴ τοῦ λόγου ὡς φωνὴ παρεμβολῆς καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτά, κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν.