Ἀλλ’ ὥσπερ τοὺς μιαροὺς τούτους, ὅτι σφᾶς αὐτοὺς ἀπολλύντες ὧν δέονται πρὸς τὸν βίον εὐποροῦσιν, ὡς τὸ συμφέρον εὗρον καλῶς ἑαυτοῖς καὶ ταῖς οἰκίαις οὐδ’ ἂν εἷς εἴποι, τὸν ἴσον τρόπον οὐδὲ τὸν ἄρχοντα κρινοῦμεν ἀπὸ τῶν νεῶν καὶ τῶν ναυτῶν καὶ τῶν ὁπλιτῶν ὡς εἴη καλῶς καὶ δεόντως βεβουλευμένος, ἀλλ’ εἰ μὲν σῴζων ἑαυτῷ τὴν τῶν ἀρχομένων εὔνοιαν καὶ τῇ πόλει τὴν εὐνομίαν καὶ τοῖς νόμοις τὴν αἰδῶ καὶ τοῖς ἱεροῖς ἅπασι τοιαῦτα ἐδυνήθη, φρόνιμος ἂν εἴη καὶ εὔβουλος καὶ τὰ πολιτικὰ τεχνίτης· εἰ δ’ ὑπερβὰς τοὺς νόμους καὶ τὴν τάξιν ἀτιμάσας καὶ τὴν ἐλευθερίαν προδεδωκὼς ὧν ἡγεῖται, καὶ ἑαυτὸν καταισχύνας καὶ μισηθεὶς ὑφ’ ὧν ἔδει φιλεῖσθαι ναῦς ἐκτήσατο καὶ ὅπλα καὶ στρατιώτας, καὶ ὑπὲρ ὧν ἔδει ναυμαχεῖν καὶ πεζομαχεῖν καὶ τἄλλα πονεῖν, ἐκεῖνα προέμενος καὶ διαφθείρας, ταῦτ’ ἔχει, καὶ τὸ συνάλλαγμα τοῦτο κέρδος ἡγεῖται, πῶς οὐ παραπαίει καὶ δῆλός ἐστι μὴ ὅτι τῶν κοινῇ δεόντων οὐδὲν εἰδὼς, ἀλλ’ οὐδ’ ἑαυτὸν καὶ ὅ, τι ποτέ ἐστιν αὐτῷ τὸ τῆς ἀρχῆς σχῆμα; οὐ γὰρ δὴ ταῦτα νομιστέον ἀρχόντων ἔργον ὑπὲρ ὧν δεῖ καὶ τῶν ἄλλων αὐτοῖς μέλειν ἁπάντων, χρήματα καὶ τριήρεις καὶ στρατόπεδα· ἐπεὶ τί διοίσουσι τῶν τυράννων, οἷς οὐδὲν πρὸ τῶν ὅπλων, οἳ καὶ νόμους καὶ δίκαια καὶ ἱερὰ καὶ πάντα δαπανῶσιν ἵν’ ἀπὸ τῶν ὅπλων ἰσχύσωσιν;