Ἐπεὶ καὶ περὶ τὰς ψήφους, ὡς οὐ διέφθορας, οὐκ ἔχεις εἰπεῖν· οὐ γὰρ ἀγαθοὺς, ἀλλὰ τοὺς πονηροὺς αἱρῇ. τί γὰρ μιαρώτερον ἢ ἀνοητότερον ἀνδρὸς οὕτω περὶ τὴν ἀρχὴν μεμηνότος, ὃς ἵνα τύχῃ λαβὼν, καὶ τοῦτο κακῶς, τά τε ὄντα διαφθείρων ἀνέχεται καὶ περὶ τὸν θεὸν ἀσεβῶν· εἰ γὰρ καὶ τἄλλα ἀγαθὸν τοῦτον εἶναι δοίη τις, πρός γε τὴν ἱερωσύνην οὐδὲν αὐτῷ κοινὸν, εἴ γε δεῖ τοῖς νομοθέταις πιστεύειν αὐτοῖς. εἰ δὲ τὰς ψήφους ὀρθὰς εἶναι δείξεις, τὸ εἰς σὲ ἧκον, τό γε τὴν χεῖρα πιπράσκειν καὶ κάπηλος εἶναι τῆς χάριτος οὐκ ἂν φύγοις, κἂν πάντα εἴπῃς. οὐ γὰρ ὅτι τὸ δῶρον, οὐ τίμημα, καλεῖς, οὐδ’ εἰς τὸ πωλητήριον ἐμβάλλεις, οὐδὲ κηρύττεις ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ὅσου πιπράσκεις, καὶ βοῇ τοὺς ὠνεῖσθαι βουλομένους ἀθροίζεις, ἀλλ’ ὀνόμασι χρῇ σεμνοτέροις καὶ ὁ οἰκίσκος σύνοιδέ σοι μόνος τὸ συνάλλαγμα καὶ νυκτὸς καὶ σκότους τοῦτο ποιεῖς, ἤδη καὶ τὴν οὐσίαν αὐτὴν ἀμείβειν δυνήσῃ τοῦ πράγματος, καὶ ἀντὶ πράσεως καὶ καπηλείας ἄλλο τι σεμνὸν ποιεῖν· ἢ καὶ τὸν λίθον εἰ χρυσὸν ὀνομάσεις, χρυσὸν εἶναι δεήσει τὸν λίθον, καὶ τὸν τοιχωρύχον εἰ μὴ τοιχωρυχεῖν εἴποις μηδὲ κακουργεῖν, ἀλλ’ οἰκονομεῖν νυκτὸς τὰς οἰκίας, καὶ τῆς δίκης ἂν ἐξέλοιο καὶ τοῦ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἐγγράψαιο χοροῦ;