Θεμέλιον ἄλλον θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον οὐδεὶς δύναται. Καὶ τίς οὗτος; ἐφερμηνεύοντι, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός. Τοῦτον ἄρα καὶ ἡμῖν θετέον τῷ περὶ τοῦ Πνεύματος λόγῳ θεμέλιον. Εἰ γάρ ἐστι τὸ Πνεῦμα θεός, ὥς περ δὴ καί ἐστι καὶ λέγεται καὶ πιστεύεται· Θεὸν δὲ οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε· ᾗ φησὶν ὁ τὰ τῆς θεολογίας βροντήσας ἀπόῤῥητα· Ἀλλ’ ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ ὢν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο· τουτέστι τὰ κρύφια τῆς θεότητος, ὅσα δῆτα καὶ θέμις ἦν ἐξεκάλυψεν· οὐκ ἄρα θαῤῥητέον ἑτέρωθεν πόθεν τὴν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μαθεῖν ἀλήθειαν, ἢ παρ’ ἐκείνου τοῦ ἐξηγητοῦ τοῦ τῆς θεότητος Λόγου, τῆς ἀληθείας αὐτῆς, τοῦ πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης ἐξευρίσκοντος καὶ παρέχοντος, τῷ διὰ πρακτικῆς ἀρετῆς πτερνίζοντι τὸν ἀντίπαλον, Ἰακὼβ τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ διὰ θεωρίας, τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν πρὸς Θεὸν ἀπευθύνοντι καὶ οὕτως Ἰσραὴλ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ χρηματίζοντι· ὃς ἡμῖν καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Πνεῦμα ἐγνώρισεν ἐν ἑαυτῷ δείξας καὶ ἄμφω· τὸν μέν, δι’ ὧν εἶπεν· ὁ ἑωρακὼς ἐμέ, ἑώρακε τὸν Πατέρα. Καὶ αὖθις· ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν.