Ἔτι ὁ ταῦτα λέγων τοὺς περὶ τῶν ἐπισκόπων κανόνας, πολλοὺς ὄντας, καὶ τοὺς περὶ τῆς δίκης αὐτῶν ἐπὶ τῶν πατριαρχῶν ἀργοὺς εἶναι λέγει καὶ μηδεμίαν ἰσχὺν ἔχειν. Ἀθετῆσαι γὰρ ἐκείνους τὸν πατριάρχην ἐνδέχεται ἢ ἀγνοήσαντα, ἢ περιφρονητικῶς διατεθέντα, καὶ πρὸς χάριν δὲ ἐνδέχεται καὶ πρὸς ἀργύριον τὴν δίκην ἐξενεγκεῖν· ἂν τοίνυν τὸ κατ’ αὐτὸν πάσης ἀνακρίσεώς ἐστιν ἐπέκεινα, πάντες οἱ τὰ τοιαῦτα στηλιτεύοντες καὶ παιδεύοντες κανόνες, τό γε εἰς τοὺς πατριάρχας ἧκον, ἀργοὶ καὶ ἄπρακτοι. Ἀλλὰ τοῦτο παρὰ τὴν ἀπόφασιν τῶν ἁγίων ἀποστόλων καὶ τῶν μακαρίων πατέρων ἐστίν· ἐκεῖνοι γὰρ καθόλου κατὰ παντὸς ἐπισκόπου τὰ μὴ δέοντα τολμῶντος τὴν καταδίκην ὁρίζουσιν. Εἰ μὲν οὖν ὁ πατριάρχης οὐκ ἔστιν ἐπίσκοπος, οὐδὲ ἁρμόσει τούτῳ ὡς ἐπισκόπῳ καὶ κρίνεσθαι καὶ εὐθύνεσθαι· εἰ δὲ ἐπίσκοπός ἐστιν, ἁρμόσουσι πάντως οἱ περὶ τοῦ ἐπισκόπου κανόνες αὐτῷ, καὶ κατ’ αὐτοὺς καὶ δίκην ὑφέξει καὶ κριθήσεται πολλῷ πρότερον καὶ ἀπολογήσεται, εἴτε ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ τὸν λόγον ποιεῖται, εἴτε ὑπὲρ ὧν ἄλλοις ἐδίκασεν, εἴτε ὑπὲρ ὧν τὰ τῆς ἐκκλησίας διῴκησεν, ἂν μὴ κατὰ τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους καὶ τὰς ἐπαγγελίας, ἃς ἔδωκεν ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου, τύχοι πολιτευσάμενος. Καὶ ὁ θεῖος δὲ Χρυσόστομος, ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ὤν, ἀπὸ τῆς ὑπερορίας ἐπανιών, δικαστήριον ᾔτησεν ἐπισκόπων.