Ἔχει γὰρ οὕτω· τῶν ἐν τῇ Τριάδι προσωπικῶν τὰ μὲν καὶ ἴδιά εἰσι καὶ τρόπον τῆς ὑπάρξεως ἑκάστης τῶν ὑποστάσεων δείκνυσιν, ὥσπερ τὸ ἀγέννητον καὶ γεννητὸν καὶ ἐκπορευτόν, τὸ μὲν τοῦ Πατρός, τὸ δὲ τοῦ Υἱοῦ, τὸ δὲ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὡς ἐδείξαμεν· τὸ μὲν γὰρ ἀγέννητον τὸν τρόπον τοῦ πῶς ἐστιν ὁ Πατὴρ δείκνυσιν, ὅτι ἀπ’ οὐδενὸς τὸ εἶναι ἔχει, ἔστι γὰρ αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν πρῶτος, οὐκ ἐξ ἄλλης ἀρχῆς τὸ εἶναι ἔχων· τὸ δὲ γεννητὸν τὸν Υἱὸν ἀφορίζει, δείκνυσι γὰρ αὐτὸν αἰτίαν ἔχοντα, ἀφ’ ἧς δὴ καὶ προῆλθε, κατὰ γέννησιν δηλαδή· τὸ δὲ ἐκπορευτὸν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δῆλον καθίστησιν, ὅτι καὶ αὐτὸ ἀπ’ αἰτίας ἔχει τὸ εἶναι, οὐ κατὰ γέννησιν, ἀλλὰ κατὰ προβολήν. Τὸ δὲ γεννᾶν καὶ προβάλλειν, εἰ καὶ προσωπικά εἰσι καὶ τοῦ Πατρὸς ἰδιότητες, ἀλλ’ οὖν οὐ τὸ πῶς εἶναι σημαίνουσι τοῦ Πατρός, ἀλλ’ ἰδιώματα περὶ αὐτ[ό]ν εἰσι, δεικνύντα πῶς ἔχει σχέσεως πρός τε τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα, ὅτι ἀμφοτέροις ἐκ τῆς οὐσίας τῆς ἑαυτοῦ δίδωσιν ὕπαρξιν, αἴτιος αὐτοῖς ὤν. Φησὶ γὰρ ὁ θεῖος Γρηγόριος ἐν τῷ Περὶ Υἱοῦ πρώτῳ λόγῳ· «Οὔτε οὐσίας ὄνομα ὁ Πατήρ, οὔτε ἐνεργείας· σχέσεως δὲ καὶ τοῦ πῶς ἔχει πρὸς τὸν Υἱὸν ὁ Πατήρ, ἢ ὁ Υἱὸς πρὸς τὸν Πατέρα».