Τοῦτον ὁ καλὸς διαδέχεται Βονιφάτιος, τοῦτον Στέφανος, τοῦτον Ῥωμανός, τοῦτον Θεόδωρος, τοῦτον Ἰωάννης, τοῦτον δὲ Βενέδικτος καὶ τοῦτον Λέων, τὸν δὲ Χριστοφόρος, τὸν δὲ Σέργιος. Ὁ τοίνυν Σέργιος οὗτος τολμηρότερος εἴπερ τις ὢν καὶ θρασύτερος, ἐπειδὴ πλατυνομένην καὶ προκόπτουσαν εἶδε τὴν ἑαυτοῦ αἵρεσιν καὶ πάντας σχεδὸν λυμαινομένην καὶ ἐπιτρέχουσαν, καὶ καιρὸν εἶναι τοῦτο ὑπολογησάμενος, ἐν ᾧ τὸ ἑαυτοῦ καταθύμιον ἐκτελέσαι ἰσχύσῃ, πάντας τοὺς ἑαυτοῦ συνῆξεν ὁμοφρόνας, ἐπισκόπους τέ φημι καὶ καρδιναλίους καὶ πάντας ἱερωμένους καὶ ὅσους τῶν μοναχῶν συμφρονοῦντας αὐτῷ εἶχε καὶ τὸν πικρὸν τῆς αἱρέσεως σκύφον συμπίνοντας· εἶτα μετ’ αὐτῶν κοινολογησάμενος καὶ ἐκκλησίαν δυσσεβῆ ἢ μᾶλλον συναγωγὴν πονηρὰν καθίσας ἀναισχύντως (ὦ θεοῦ βλέποντες ὀφθαλμοί!) καὶ ἀδέως πάντως τὰ μέχρι καὶ αὐτοῦ κεκρυμμένα καὶ ἀπαῤῥησίαστα τῶν Ἰταλῶν δόγματα καὶ διδάγματα εἰς τὸ φανερὸν ἀνεκήρυξε καὶ ἀπαραλλάκτως ἐδίδαξε, τὸ θεῖόν τε παρέφθειρε τῆς πίστεως σύμβολον καὶ τὴν ἰουδαϊκὴν καὶ νεκρὰν ταύτην ἀζυμοθυσίαν τελεῖσθαι παρέδωκε καὶ πάντας τοὺς ὑπ’ αὐτὸν τοῖς αὐτοῦ δεδογμένοις ἐμμένειν παρῄνει καὶ τῆς ἀκραιφνοῦς τῶν χριστιανῶν κατολιγωρεῖν πίστεως.