Ἐξαγόρευσις τοίνυν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ χρεῶν ὁμολογία, εἴτ’ οὖν ἐπίγνωσις σφαλμάτων καὶ ἀφροσύνης ἰδίας κατάγνωσις, καθὼς ἐν εὐαγγελίοις παραβολικῶς εἶπεν ὁ Κύριος· «Δανειστῇ τινι,» φησίν, «ἦσαν δύο χρεωφειλέται, καὶ ὁ μὲν εἷς ὤφειλεν αὐτῷ δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα· μὴ ἐχόντων οὖν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο.» τοιγαροῦν ἅπας πιστὸς χρεώστης ὑπάρχει τοῦ ἰδίου δεσπότου καὶ Θεοῦ καί, ὃ παρ’ αὐτοῦ ἔλαβε, τοῦτο δὴ καὶ ἀπαιτηθῆναι μέλλει ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ καὶ φρικτοῦ κριτηρίου αὐτοῦ, ὅτε «γυμνοὶ καὶ τετραχηλισμένοι» ἅπαντες, βασιλεῖς ὁμοῦ καὶ πτωχοὶ παριστάμεθα. τίνα δὲ εἰσὶ τὰ δοθέντα ἡμῖν παρ’ αὐτοῦ ἄκουσον· πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα ἃ οὐδεὶς ἀνθρώπων ἰσχύσειεν ἀριθμῆσαι, τέως δὲ τὰ κρείττω καὶ τελεώτερα, τὴν ἐκ τῆς καταδίκης ἐλευθερίαν, τὸν ἐκ τοῦ μιασμοῦ ἁγιασμόν, τὴν ἐκ τοῦ σκότους εἰς τὸ ἀνεκλάλητον φῶς πρόοδον, τὸ τέκνα καὶ υἱοὺς αὐτοῦ καὶ κληρονόμους διὰ τοῦ θείου γενέσθαι βαπτίσματος, τὸ αὐτὸν τὸν Θεὸν ἐπενδύσασθαι, τὸ μέλη γενέσθαι αὐτοῦ καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα λαβεῖν ἐνοικοῦν ἐν ἡμῖν, ὅπερ σφραγὶς ὑπάρχει βασιλικὴ ἐν ᾗ τὰ ἴδια πρόβατα σφραγίζει ὁ Κύριος, καὶ τί πολλὰ λέγω;