Πῶς οὖν γενώμεθα τοῦ Χριστοῦ μαθηταί; αὐτοῦ ἐκείνου ἀκούσωμεν λέγοντος· «Ὁ θέλων ἐλθεῖν ὀπίσω μου ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι·» ἀκολούθησιν, τὴν διὰ τῶν ἔργων φησὶ μίμησιν, ἵνα ὡς ἐκεῖνος περιεπάτησεν, ὁμοίως ἐκείνῳ καὶ ἡμεῖς περιπατήσωμεν, τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὰς λοιδορίας μετὰ χαρᾶς ὑπομείνωμεν καὶ Πνεύματος ἁγίου μετάσχωμεν, οὗ χωρὶς οὐ νηστεία οὐ χαμευνία οὐκ ἀκτημοσύνη οὐκ ἀγρυπνία οὐ στάσις οὐχ ἡσυχία οὐ κόπος σώματος οὐκ ἄλλο οὐδὲν ὅπερ ἂν εἴπῃς λόγον σοφίας ἢ λόγον γνώσεως ἢ διακρίσεως παράσχοι ἡμῖν. ταῦτα γὰρ πάντα ὁδὸς εἰσὶ πρὸς τὸ φῶς ἄγοντα, οὐχὶ φῶς· ἐὰν μὲν οὖν ἐν τούτοις χίλια ἔτη περιπατήσας οὐ καταλάβω τὸ φῶς, ὅπερ ἐστὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον «ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται» καὶ διὰ τοῦ Υἱοῦ φωτίζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον, ἀλλ’ ἐν τῷ σκότει ὢν εὑρεθήσομαι ἐν τῇ ἐξόδῳ τοῦ βίου μου, τί μοι τὸ ὄφελος; πάντως ἐρεῖς, οὐδέν, λέγει γὰρ ὁ ἀπόστολος· «ᾧ μὲν δίδοται λόγος σοφίας, ᾧ δὲ λόγος γνώσεως, ἄλλῳ χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις» καὶ τὰ ἑξῆς ἀπαριθμησάμενος ἔφη· «πάντα ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα». ὁρᾶς πῶς ἄνευ Πνεύματος οὔτε μανθάνειν οὔτε διδάσκειν ἑτέρους τις δύναται;