Οὕτως οὖν, τέκνα, καὶ ἡμεῖς ζήλῳ τρωθέντες τῷ περὶ αὐτῶν, καὶ κακοπαθήσωμεν παρακαλῶ, καὶ ἀστατήσωμεν, καὶ κολαφίσθημεν, καὶ πεινήσωμεν καὶ διψήσωμεν, καὶ θαλπωθῶμεν, καὶ καταψηθῶμεν, καὶ ὀνειδισθῶμεν, καὶ ἐνπραττῶμεν, καὶ καταμυκτηρισθῶμεν· καὶ εἴ τι ἄλλο δοκεῖ εἶναι λυπηρὸν, μόνον ἵνα τῆς βασιλείας μὴ ἀποπέσωμεν. Ὥστε οὖν καὶ ὁ ὀψοποιῶν προσκαιέσθω τῷ πυρὶ ἐψῶν τὰ πρὸς ἀνάπαυσιν τῆς ἀδελφότητος, καὶ μηδαμοῦ ἀγανακτείτω, καὶ ἰδοὺ ὁ μισθὸς ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ ὁ κελλαρεύων διδότω ἕκαστα ἑκάστῳ προσφόρως, μὴ ὑποχαλῶν ἐκ τῆς ἐπιγινομένης ὀχλήσεως, καὶ ἀμείψεται αὐτὸν ζωὴ ἡ αἰώνιος· καὶ πᾶς ἁπλῶς τῶν ὄντων ἐν ταῖς διακονίαις. πρὸ δὲ πάντων ὁ οἰκονόμος εὐδοκιμείτω τεινόμενος καὶ καταξεόμενος ἐν τῇ μερίμνῃ τῶν χρειωδῶς προκειμένων ἔργων· εἴτε σωματικῶν εἴτε πνευματικῶν, καὶ αὐτῶ πολὺς ὁ μισθὸς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν, καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.