Ψυχωφελές κείμενο
Τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β΄
ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ — Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ (ΤΣΑΛΙΚΗΣ)
Αναγνωστήριο
Επιλέξτε συγγραφέα, έργο ή βιβλίο της Αγίας Γραφής και μελετήστε το πρωτότυπο κείμενο με εργαλεία μετάφρασης, σημειώσεων και σελιδοδεικτών.
Χρήση του Αναγνωστηρίου
Γρήγορη εύρεση Αναζητήστε απευθείας συγγραφέα, έργο ή βιβλίο της Αγίας Γραφής.
Αναλυτική επιλογή Επιλέξτε πηγή και κατόπιν συγγραφέα, έργο, κεφάλαιο ή βιβλικό χωρίο.
Εργαλεία μελέτης Κατά την ανάγνωση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μετάφραση, σελιδοδείκτες, σημειώσεις και τις προσωπικές ρυθμίσεις εμφάνισης.
«Ἕνα παράδειγμα πνευματικοῦ ἀνθρώπου, στήν κυριολεξία, γιά ὅλους μας»
«... Ὁ Πατήρ Ἰάκωβος ἄκουσε μέσα στήν καρδιά του ἀπό τήν πολύ μικρή του ἡλικία τήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ «ἀκολούθει μοι». Καί τόν ἀκολούθησε μέ μιά ἁπλότητα καί μέ μιά ταπείνωση πού μόνον μιά παιδική ψυχή μπορεῖ νά ἔχει…
Ἦλθε στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ, τότε πού ὁ τόπος αὐτός δέν ἦταν τόσο ξακουστός, τότε πού δέν εἶχε τόσους πολλούς ἀνθρώπους νά ἔρχονται, τότε πού δέν εἶχε τόση βοήθεια ἀπό τούς ἀνθρώπους καί ἔζησε ἀφοσιωμένος στό ἔργο τῆς προσευχῆς καί στήν ἐργασία τῆς ἁγιότητος, βλέποντας διαρκῶς τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, λειτουργώντας καθημερινῶς καί σηκώνοντας ὅλο τό βάρος τῆς ἀσκήσεως τῆς Μοναχικῆς. Καί μᾶς ἐδίδαξε αὐτό πού λέγει ἕνα τροπάριο, ὅτι, ὅταν κανείς «ὑπερορᾶ», βλέπει δηλαδή παραπάνω ἀπ’ ὅσο πρέπει τήν σάρκα του, κάνει λάθος, διότι ἡ σάρκα παρέρχεται κι ὅτι πρέπει νά ἐπιμελεῖται τήν ψυχή περισσότερο, ἡ ὁποία εἶναι πράγμα ἀθάνατον.
Ἐκφωνήθηκε στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ (17.11.2002).
Ἀλλά ἐνῶ ἦταν Μοναχός εἶχε καί ἔντονη τήν κοινωνική συνείδηση. Ὅταν κανείς ἀγαπᾶ τόν Χριστό, ἀγαπᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους και προσφέρεται σ’ αὐτούς. Κι ὁ πατήρ Ἰάκωβος προσφέρθηκε πράγματι. Πρόσφερε ὁλόκληρο τό εἶναι του· τήν ζωή του, τήν ὑγεία του, τήν ξεκούρασή του, τήν ἀνάπαυσή του στούς ἀνθρώπους πού ἐρχόντουσαν ν’ ἀφήσουν στό πετραχήλι του τίς ἁμαρτίες τους καί νά ζητήσουν τήν συμβουλή του. Καί πάλι δέν ἔμεινε μόνον στούς λόγους καί στήν μετάγγιση τῆς χάριτος, πού εἶναι ὄντως ἀνεκτίμητο δῶρο, ἀλλά καί ὑλικῶς βοηθοῦσε τούς ἀνθρώπους· διότι ἀπό τό ἕνα χέρι ἔπαιρνε τά χρήματα πού τοῦ ἐμπιστευόντουσαν οἱ ἄνθρωποι καί στή συνέχεια τά ἔδινε σ’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀνάγκη. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού εἶναι στό βουνό καί ἔχουν κοινωνική συνείδηση καί ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ζοῦν στίς πολυάνθρωπες πόλεις πού σκοντάφτουν ὁ ἕνας πάνω στόν ἄλλο καί δέν βλέπουν κανέναν ἄλλον ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό τους.
Καί εἶναι σήμερα ἕνα παράδειγμα πνευματικοῦ ἀνθρώπου, στήν κυριολεξία, μέ ὅλη τήν ἀλήθεια τοῦ περιεχομένου τῆς λέξεως, για ὅλους μας, κληρικούς καί λαϊκούς...».