Θαυμαστές παρεμβάσεις

«Τό 1991, λίγο καιρό μετά τήν κοίμηση τοῦ Γέροντα, εἶχα μιά πολύ σοβαρή ὑπόθεση καί ἔπρεπε νά πάω στήν Ἀθήνα νά συναντήσω ἕνα σπουδαῖο πρόσωπο καί ἔκανα ὡρισμένες σκέψεις», μᾶς ἔγραψε ὁ Κωνσταντῖνος Δαμιανός ἀπό τό Μαντούδι Εὐβοίας. «Ἕνα βράδυ βλέπω στόν ὕπνο μου τόν Γέροντα Ἰάκωβο νά μοῦ λέει αὐστηρά: “αὐτά πού σκέφτεσαι δέν εἶναι σωστά”. Ἐγώ δέν ἔδωσα σημασία καί συνέχιζα νά κάνω τίς ἴδιες σκέψεις. Ὅμως ὅπως ἀποδείχθηκε στή συνέχεια ὁ Γέροντας εἶχε ἀπολύτως δίκαιο.

Λίγες μέρες μετά μοῦ συνέβη καί τό ἑξῆς: Πληρώθηκα ἀπό τήν δουλειά μου. Ἐκεῖνον τόν μήνα τά εἶχα πολύ ἀνάγκη αὐτά τά χρήματα, γιατί εἶχα πολλές οἰκονομικές ὑποχρεώσεις. Τήν ἡμέρα πού πληρώθηκα φεύγοντας ἀπό τήν δουλειά μου για τό σπίτι, τό αὐτοκίνητό μου στή διαδρομή παρουσίασε κάποιο πρόβλημα καί σταμάτησα σ’ ἕνα συνεργεῖο. Ἀφοῦ μοῦ τό ἔφτιαξαν –δέν ἦταν τίποτα σπουδαῖο– πῆγα νά βγάλω τά χρήματα ἀπ’ τή τσέπη μου γιά νά πληρώσω, ἀλλά χρήματα δέν ὑπῆρχαν. Ἔψαξα καλά ὅλες τίς τσέπες μου, ἀλλά δέν τά βρῆκα. Σκέφτηκα μήπως τά εἶχα ξεχάσει στήν δουλειά μου καί ξεκίνησα νά γυρίσω πίσω. Κάποια στιγμή κατά τήν διαδρομή τό μυαλό μου ἀστραπιαῖα πῆγε στόν Γέροντα Ἰάκωβο. Τόν παρακάλεσα καί τοῦ ζήτησα νά μέ βοηθήσει νά βρῶ τά χρήματα πού ἔχασα. Ξαφνικά αἰσθάνθηκα κάτι στήν τσέπη μου. Ἔβαλα μέσα τό χέρι μου καί ἔπιασα τό φάκελο μέ τά χρήματα, ὅπως τόν εἶχα πάρει, ἐνῶ προηγουμένως δέν ὑπῆρχε τίποτα. Αὐτό ἦταν γιά μένα ἕνα δεύτερο θαῦμα τοῦ Γέροντα. Γι’ αὐτό ἦρθα στό Μοναστήρι νά τόν εὐχαριστήσω».