Εἰσαγωγή στό Πανεπιστήμιο

Ἡ κ. Χρυσούλα Γηρούκη, κάτοικος Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς, ἐπισκέφθηκε τήν Ἱ. Μονή στίς 4-2-1994 καί ἄφησε μιά ἐπιστολή, στήν ὁποία μεταξύ ἄλλων γράφει:

«Σᾶς εἶχα τηλεφωνήσει τήν περασμένη Παρασκευή καί σᾶς ζήτησα προσευχή γιά τό παιδί μου Σπυρίδωνα. Σᾶς εὐχαριστῶ καί ἐγώ καί τό παιδί καί ὁ σύζυγός μου Νικόλαος. Ἡ μεσιτεία τοῦ Ἁγίου Γέροντα Ἰακώβου, τοῦ Ὁσίου, στήν Παναγία καί στόν Δεσπότη Χριστό ἔγιναν δεκτές, μαζί μέ τήν προσευχή σας καί τά προβλήματα τοῦ παιδιοῦ βρῆκαν τήν λύση τους. Ἀπό τό σκοτάδι βρεθήκαμε στό φῶς. Μέχρι τήν ὥρα πού σᾶς τηλεφώνησα ζούσαμε μεγάλη ἀγωνία γιά τό Ἀμερικάνικο Πανεπιστήμιο. Ἐπειδή ὁ Σπυρίδων εἶχε χαμηλή βαθμολογία, ἦταν δύσκολο νά τόν πάρουν. Μέ λίγα λόγια γιά τίς ἀνθρώπινες δυνατότητες ἦταν ἀδύνατον. Ὅμως ἔγινε, γιατί ὁ Ἅγιος Γέροντας ἔδιωξε τά ἐμπόδια. Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού σκέπασε τό παιδί. Οἱ εὐλογίες καί οἱ προσευχές τό ἔχουν σώσει πολλές φορές...

Ἔτσι λοιπόν δέν ἔχω λόγια νά ἐκφράσω καί σέ σᾶς καί στόν Γέροντα καί στούς Ἁγίους μας τίς εὐχαριστίες μου. Ὅσο γιά τό παιδί ὁμολογεῖ ὅτι ὅλα πού ἔχει πετύχει τά ὀφείλει στόν Θεό καί στόν ἅγιο Γέροντα:

– Μαμά, ὁ Θεός μέ σκέπασε. Δέν εἶναι δική μου ἡ ἀξία αὐτή...».