46. Ὁ πονοκέφαλος σταμάτησε

«Ἤμουν ἄρρωστος», ἀναφέρει ὁ κ. Μιλτιάδης Φωτεινόπουλος, συνταξιοῦχος διοικητικός ὑπάλληλος τοῦ Ο.Γ.Α. «Πονοῦσε τρομερά τό κεφάλι μου.Καθώς διάβαζα τόν βίο τοῦ π. Ἰακώβου και μέ εἶχε συνεπάρει, αἰσθάνθηκα τρεῖς φορές νά μοῦ ’ρχεται ἕνα θεῖο ἄρωμα. Ἔψαξα τά λουλούδια τῆς βεράντας μήπως κανένα λουλούδι εὐωδιάζει. Δέν διαπίστωσα κάτι τέτοιο. Τότε αἰσθάνθηκα μέσα μου ὅτι τό ἄρωμα αὐτό ἦταν ἡ εὐλογία, πού μοῦ ἔστελνε ὁ πατήρ Ἰάκωβος. Ὁ τρομερός πονοκέφαλος πού εἶχα σταμάτησε ἀμέσως καί ὑποσχέθηκα ὅτι θά πάω στό Μοναστήρι νά προσκυνήσω τόν τάφο τοῦ Γέροντα.

Ἐπί διετία δέν ξέρω τί ἐμπόδια ἦταν αὐτά καί δέν ἔφτανα μέχρι τήν Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ, γιά νά προσκυνήσω καί τόν Ὅσιο Δαυΐδ ἀλλά καί τόν μακαριστό Γέροντα, πού ἐπιθυμοῦσε ἡ ψυχή μου. Μέ ἀξίωσε ὅμως ὁ Θεός νά ἔρθω τόν Μάρτιο τοῦ 1996. Εἶμαι δέ πάρα πολύ συγκινημένος καί εὐχαριστῶ τόν Ἅγιο Δαυΐδ καί τόν μακαριστό πατέρα Ἰάκωβο πού μέ ἀξίωσαν νά τούς προσκυνήσω καί τούς παρακαλῶ νά δώσουν εὐλογία στήν οἰκογένειά μου καί στά παιδιά μου. Τίποτε ἄλλο δέν θέλω».