61. Ἐπιτέλους γεννήθηκε ὁ μικρός Ἰάκωβος

«Σᾶς γράφω ἀπό τήν Ἔδεσσα», ἔγραψε τό 2003, μεταξύ ἄλλων, ἡ κ. Πηνελόπη Γαλανοπούλου. «Ὁ σύζυγός μου Χρῆστος, παπαδοπαίδι ἀπό πολύτεκνη οἰκογένεια (ἐννέα ἀδέλφια), ἐμεῖς ἔχουμε τρία παιδιά. Ἡ γνωριμία μας μέ τό Μοναστήρι ἔγινε ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἰακώβου, ἀλλά, κυρίως, ὅταν πρίν ἑπτάμισι χρόνια περιμένοντας τό πρῶτο παιδί μας εἶχα πρόβλημα στήν ἐγκυμοσύνη καί παρακαλούσαμε τόν Γέροντα. Μετά ἀπό τό πρῶτο παιδί δέν μπορούσαμε νά κάνουμε δεύτερο. Ὁ σύζυγός μου, τακτικός προσκυνητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πέρασε ἀπό τήν Ἁγία Ἄννα, τήν παρακάλεσε καί ἔταξε ἄν γεννηθεῖ κορίτσι τό ἑπόμενο παιδί νά τό βγάλουμε Ἄννα.

Πράγματι μετά ἀπό πέντε χρόνια διαφορᾶς μέ τό πρῶτο μας παιδί ἦλθε ἡ ἐπιθυμητή ἐγκυμοσύνη, ἡ ὁποία δυστυχῶς κράτησε μόνο τρεῖς μῆνες, γιατί τό μωρό πέθανε. Στήν μεγάλη μας πίκρα ὁ καλός Θεός μᾶς παρηγόρησε μέ τρίτη ἐγκυμοσύνη, ἡ ὁποία πῆγε πολύ καλά καί εἴχαμε πεῖ τότε ἄν εἶναι κορίτσι θά ὀνομαστεῖ Ἄννα κι ἄν εἶναι ἀγόρι θά ὀνομαστεῖ Ἰάκωβος, ἀπό τόν Γέροντα Ἰάκωβο. Γεννήθηκε κοριτσάκι καί τήν εἴπαμε Ἄννα.

Ὅμως σέ ὅλη τήν ἐγκυμοσύνη προσευχόμασταν στόν Ἅγιο Γέροντα Ἰάκωβο, κι εἶχα τήν μαξιλαροθήκη του βοήθεια καί παρηγοριά. Κι ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῆς γέννας, τόν ἔνοιωθα νά εἶναι ἔξω ἀπό τήν πόρτα τοῦ χειρουργείου καί νά πρεσβεύει νά γεννήσω καλά, ὅπως, ὅταν ἦταν μικρός, καθώς διαβάσαμε στόν βίο του. Καί πράγματι γέννησα πολύ καλά.

Μετά ἀπό λίγο καιρό ἦρθε καί ἡ ἑπόμενη ἐγκυμοσύνη. Πόθος μας πάλι νά βγεῖ Ἰάκωβος ἄν γεννηθεῖ ἀγόρι. Ἕνα γεγονός ὅμως μᾶς συγκλόνισε στήν ἀρχή τῆς ἐγκυμοσύνης. Μπῆκα στό νοσοκομεῖο, γιατί οἱ γιατροί βρήκανε κάποια κύστη καί ἔπρεπε νά τήν παρακολοθήσουν. Ἐγώ γεμάτη ἀγωνία εἶχα παρηγοριά τήν μαξιλαροθήκη τοῦ Γέροντα. Τήν ἑπομένη τῆς εἰσαγωγῆς μου στό νοσοκομεῖο, ἔπαθα ἀλλεργικό σόκ ἀπό ἕνα χάπι. Κόντεψα νά πεθάνω, ἡ πίεσή μου εἶχε κατέβει στό τέσσερα, ἤρθανε ὅλοι οἱ γιατροί. Ἐγώ ὅμως παρακαλοῦσα τόν Γέροντα:

– Πάτερ Ἰάκωβε σῶσε με, κι ἐμένα καί τό μικρό κι ἄν εἶναι ἀγόρι θά τό βγάλουμε Ἰάκωβο.

Πράγματι τό ξεπέρασα. Καί τό παράδοξο, τήν ἑπομένη μέρα, πού ἔπαθα τό σόκ, μοῦ εἴπανε ὅτι ἐξαφανίστηκε ἡ κύστη.

Ὅμως ἡ ἀγωνία μου ἦταν ἄλλη. Γιά νά μέ σώσουν, μοῦ εἴχανε δώσει μεγάλες δόσεις κορτιζόνης. Ὅλα αὐτά δέν πείραξαν τό μωρό; Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα νά γεννήσω, πάλι παρακάλεσα τόν Γέροντα νά γεννηθεῖ γερό τό μωρό. Καί πράγματι γεννήθηκε ἕνα ὑγιέστατο ἀγόρι τέσσερα κιλά καί ὀκτακόσια γραμμάρια. Ὅλοι ἔμειναν ἔκπληκτοι, γιατί εἶχα πολύ καλή γέννα, ἐνῶ ἦταν μεγάλο τό μωρό. Ἔτσι ὁ πόθος μας ἐκπληρώνεται καί μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐλογία τοῦ Γέροντος Ἰακώβου, ὁ μικρός θά πάρει τό ὄνομα τοῦ Γέροντα Ἰακώβου. Ὁ μικρός Ἰάκωβος γεννήθηκε στίς 27 Νοεμβρίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Πέρση, ἐμεῖς βέβαια θά τόν ἑορτάζουμε τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, ὅπως καί ὁ Γέροντας, μέχρι νά ἀνακηρυχτεῖ ἅγιος ὁ πατήρ Ἰάκωβος.

Νά ἔχουμε τίς εὐλογίες τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ καί τοῦ Γέροντος Ἰακώβου καί τίς δικές σας εὐχές».