Αναγνωστήριο

Επιλέξτε συγγραφέα, έργο ή βιβλίο της Αγίας Γραφής και μελετήστε το πρωτότυπο κείμενο με εργαλεία μετάφρασης, σημειώσεων και σελιδοδεικτών.

Βρείτε απευθείας συγγραφέα, έργο ή βιβλίο Αγίας Γραφής.

Ψυχωφελές κείμενο

86. Ὅποτε τόν χρειάζομαι σπεύδει καί παρεμβαίνει θαυματουργικά

Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης

ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ — Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ (ΤΣΑΛΙΚΗΣ)

Λεπτομέρειες ἔργου
Συγγραφεύς
Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης

—

Ενότητα 213 από 214

Ὁ κ. Ντζόιδος Ἰωάννης τέκνο τοῦ Ἱερέως π. Ἀθανάσιου Ντζόιδου, Τραπεζικός ὑπάλληλος, ἀπό τήν Λαμία, ἀναφέρει τά ἑξῆς θαυμάσια γεγονότα:

«1. Τό 2000 ὑπηρετοῦσα στόν Πειραιά καί εἶχα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια νά ἐπιτύχω τήν μετάθεσή μου στήν Λαμία, ὅπου ζοῦσε ἡ γυναίκα μου καί οἱ γονεῖς μου, χωρίς ὅμως ἀποτέλεσμα. Ἕνα βράδυ βρισκόμουν σέ ἀπόγνωση. Ἔκλαψα πολύ καί ζήτησα ἀπό τόν Ἅγιο νά μέ βοηθήσει, γιατί δέν ἄντεχα ἄλλο νά εἶμαι μακριά ἀπό τήν οἰκογένειά μου. Προσευχήθηκα πολύ. Τήν νύχτα ἐμφανίστηκε στόν ὕπνο μου ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁλόλαμπρος καί μοῦ ἔδωσε τήν εὐλογία του καί κάτι πανέμορφα κίτρινα λουλούδια. Ξύπνησα γαλήνιος καί περιχαρής. Τό πρωί ἀνέλαβα ὑπηρεσία στήν Τράπεζα μέ ἰδιαίτερη διάθεση καί, ὤ τοῦ θαύματος, κοντά στό μεσημέρι ἔρχεται τό σῆμα τῆς μετάθεσής μου στήν Λαμία!

Παρουσιάστηκα στήν ὑπηρεσία μου στήν Λαμία 28-02- 2000 καί τόν Μάρτιο τοῦ ἰδίου ἔτους, ὅπως κάθε χρόνο μέχρι καί σήμερα καί ἐπί τῆ εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῶν Φθιωτῶν Ἁγίων, ἐπισκέφθηκε τήν πόλη μας ὁ Μακαριστός Γέροντάς μας π. Κύριλλος συνοδευόμενος ἀπό τόν Μοναχό τότε π. Γαβριήλ, κομίζοντας ὡς μεγάλη εὐλογία τήν Ἁγία Κάρα τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ. Ἔχουμε σάν οἰκογένεια καί τήν ἰδιαίτερη εὐτυχία νά φιλοξενοῦμε πάντα στό σπίτι μας τούς Πατέρες μέ τήν Ἁγία Κάρα. Φθάνοντας καί ’γώ, τρέχω νά προσκυνήσω τόν Ἅγιο μέ λαχτάρα καί ἀντικρίζοντας τήν καταστόλιστη μέ λουλούδια Ἁγία Κάρα μένω ἄναυδος. Ἀντίκριζα τά λουλούδια, πού ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος μοῦ εἶχε δώσει ἐκεῖνο τό βράδυ στό ὄνειρό μου. Ρώτησα τόν π. Κύριλλο γιά τά λουλούδια, πού στόλιζαν θαυμάσια τόν Ἅγιο.

Τά λουλούδια αὐτά Γιαννάκη μου βρίσκονται δίπλα στόν τάφο τοῦ Γέροντα Ἰακώβου, μοῦ ἀπάντησε.

Συγκλονίστηκα! Μέχρι σήμερα δέ δύναμαι νά τά βγάλω ἀπό τό μυαλό μου. Ἡ ζωή μου εἶχε ἀλλάξει θαυματουργικῶς καί τίποτα πλέον δέν ἦταν τό ἴδιο.

2. Εἶχαν περάσει ἐννέα χρόνια ἀπό τήν γέννηση τοῦ πρώτου μου παιδιοῦ (τό ὁποῖο θαυματουργικῷ τῷ τρόπῳ μοῦ εἶχε χαρίσει ἡ Παναγία μας μέ τόν Ἅγιο Δαυΐδ). Οἱ γιατροί εἶχαν ἀποκλείσει, λόγω σοβαροῦ προβλήματος, τό ἐνδεχόμενο νά ἀποκτήσω καί δεύτερο παιδάκι. Ἡ ἀλήθεια εἶναι τόσο ἐγώ, ὅσο καί ἡ γυναίκα μου εἴχαμε ξεχάσει αὐτό τό ἐνδεχόμενο καί συνεχίζαμε τή ζωή μας.

Ξημέρωνε Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω τοῦ 2011. Ἐμφανίζεται πάλι ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος στόν ὕπνο μου ὁλοζώντανος καί μοῦ λέει:

Παιδί μου, εἶναι θέλημα Θεοῦ νά σοῦ δώσω τόν «πολύτιμο μαργαρίτη», ἀλλά ὄχι τώρα ὅταν ἔρθουμε στήν Λαμία.

Τότε ζητάει ἀπό τόν π. Κύριλλο πού ἦταν δίπλα του νά τοῦ φέρει ἕνα κομμάτι ἀπό τήν στολή τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ. Πράγματι τοῦ ἔφεραν ἕνα κομμάτι ἱερατικοῦ ἀμφίου καί αὐτός τοποθέτησε ἐπάνω σ’ αὐτό κάτι “ἄσπρα ἀντικείμενα” χωρίς νά μπορέσω νά καταλάβω τότε τί ἦταν. Ξύπνησα τό πρωί καί περιέγραψα τό ὄνειρο στούς δικούς μου λέγοντάς τους ὅτι πρέπει νά περιμένουμε κάτι ἀπό τόν Ἅγιο Ἰάκωβο.

Λίγες μέρες μετά οἱ πατέρες φέρνουν πάλι τήν Ἁγία Κάρα τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ στήν Λαμία καί φιλοξενοῦνται στό σπίτι μας. Τήν ἑπόμενη μέρα πού πῆγα γιά δουλειά, μοῦ τηλεφώνησε ἡ σύζυγός μου Χριστίνα καί μοῦ ἀναγγέλλει ὅτι εἶναι ἔγκυος! Δάκρυα ἀνέβλυσαν ποτάμι ἀπό τά μάτια μου καί ἄπειρες οἱ εὐχαριστίες στόν Ἅγιο Ἰάκωβο. Ὁ καιρός πού ἀκολούθησε ἦταν δύσκολος καί ἡ ἐγκυμοσύνη ἐπικίνδυνη, ἀλλά ὁ Ἅγιος προστάτης καί βοηθός δέν ἐπέτρεψε νά συμβεῖ τίποτα κακό. Ἔτσι ἡ γυναίκα μου στίς 23 Ὀκτωβρίου 2011, ἡμέρα πού γιόρταζε ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος, ἔφερε στόν κόσμο ἕνα ὑγιέστατο κοριτσάκι τήν Ἀναστασούλα.

Τόν Μάιο τοῦ ἴδιου ἔτους χειρουργήθηκα στόν λαιμό μου ἀπό πολύποδες. Πρίν τήν ἐγχείρηση ζήτησα ἀπό τόν Ἅγιο Δαυΐδ καί τόν Ἅγιο Ἰάκωβο τήν βοήθειά τους. Πράγματι ὅλα πῆγαν καλά. Μετά τό χειρουργεῖο ἡ ἀναισθησιολόγος μοῦ ἔφερε ἕνα βαζάκι μέ φορμόλη, τό ὁποῖο περιεῖχε τούς πολύποδες, πού πρίν ἀπό λίγο μοῦ εἶχαν ἀφαιρεθεῖ ἀπό τό λαιμό μου. Ὤ τοῦ θαύματος! Μέγα τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου. Ἀντίκριζα τά “ἄσπρα ἀντικείμενα”, πού ὁ Ἅγιος τοποθέτησε ἐκεῖνο τό βράδυ τῶν Ἀπόκρεω στή στολή τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ. Ἄρχισα νά κλαίω. Δέν ὑπῆρχε ἀμφιβολία ὅτι μέ εἶχε χειρουργήσει ὁ ἴδιος.

Τά ὡς ἄνω ὁλοφάνερα καί ὁλοζώντανα θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου δέν εἶναι τά μόνα. Ὅποτε τόν χρειάζομαι σπεύδει ταχέως καί παρεμβαίνει θαυματουργικά καί μέ σώζει, μέ προστατεύει, μέ ὁδηγεῖ καί μέ συνδράμει παντοῦ. Ὁ μεγάλος Ἅγιός μας βρίσκεται ζωντανός δίπλα μας παντοῦ καί πάντα. Ἀρκεῖ μόνο νά τό ζητήσουμε μέ πίστη».