43. «Νά τούς διδάσκετε νά πηγαίνουν στήν ἐκκλησία»

Τώρα ἐσεῖς πού εἶστε δάσκαλοι πιστεύω νά λέτε γιά τή θρησκεία στά παιδιά. Ξέρετε, ὅταν πήγαινα καί λειτουργοῦσα σαράντα χρόνια στά χωριά τῆς περιφερείας, τά παιδιά πού πήγαιναν στό γυμνάσιο παίρνανε ἕνα χαρτάκι καί τό δίνανε στόν παπά νά τό σφραγίσει, γιά νά φαίνεται ὅτι «ἐνεκκλησιάσθησαν» στό χωριό τους, τό Παλαιοχώρι, τά Δαμιά, τό Καλαμούδι, τόν Δρυμώνα, καί δέν γύριζαν δεξιά κι ἀριστερά. Τό σφράγιζε καί τό ὑπέγραφε ὁ παπάς καί τό ἔδειχναν στόν καθηγητή τους. Τώρα ἔχουν ἀλλάξει τά πράγματα.

Ἀλλά ἐσεῖς νά μή διστάζετε καθόλου, παιδιά μου, νά διδάσκετε τόν Ἐσταυρωμένο. Νά μήν ἀλλάξετε τή θρησκεία μας, γιατί χωρίς τή θρησκεία μας, χωρίς τό Χριστό δέν ἔχουμε ζωήν αἰώνιον. Ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό Χριστό καί ψυχή.

Νά τούς διδάσκετε νά πηγαίνουν στήν Ἐκκλησία ὡς δάσκαλοι πού εἶστε, γιατί ὁρκιστήκατε στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί γίνατε δάσκαλοι. Παιδιά μου, ἐσεῖς νά τούς διδάσκετε τά τῆς Ἐκκλησίας, τήν πίστη μας, τήν ἠθική ζωή, διότι ἐδῶ στήν περιφέρειά μας κάπου ἤτανε μία δασκάλα καί δίδασκε τά παιδιά πράγματα πού δέν λέγονται. Ἀπρεπῆ πράγματα. Ἔλεγα, δέν ἔπρεπε νά τήν φέρουν ἐδῶ τήν κοπέλα αὐτή, νά κάνουμε μία προσευχή στόν Ἅγιο νά τήν φωτίσει. Τί νά σᾶς πῶ, παιδιά μου, δέν εἶναι σωστό νά διδάσκουμε τέτοια πράγματα, νά λέμε δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία, δέν ὑπάρχει Θεός καί τέτοια ἀπρεπῆ πράγματα.

Γι’ αὐτό πάντα νά τά ὠθεῖτε στό καλό καί γιά τίς δέκα ἐντολές νά τούς μιλᾶτε, νά μελετοῦν καί, κυρίως, νά προσέχουνε, παιδιά μου, τήν κακή συναναστροφή, γιατί φεύγουμε μακράν τοῦ Θεοῦ.