57. «Νηστεία μετά διακρίσεως»

Γι’ αὐτό, παιδιά μου, μέ συγχωρεῖτε, ὅ,τι μπορεῖτε νά κάνετε, τήν προσευχή σας, νά κρατᾶτε τάς ἁγίας νηστείας. Βέβαια ἡ νηστεία πρέπει νά γίνεται μετά διακρίσεως. Ὅσοι κατά τή νηστεία ἔχουν ἀρρώστιες καί πολλά ἄλλα, μέ συγχωρεῖτε, μέ τή συνταγή τοῦ γιατροῦ καί τήν ἄδεια τοῦ πνευματικοῦ πατρός, ὅλα καλά γίνονται. Ἀλλά νά μή βρίσκομε καί προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις, «μέ πονάει τό πόδι μου, μέ πονάει τό χέρι μου». Ἐγώ μία μεγάλη τεσσαρακοστή, πού εἶναι πενήντα μέρες, σᾶς ζητῶ συγγνώμη γιά τή φράση μου, καί τό λάδι, τέκνα μου, ἀκόμη τό νηστεύαμε καί πῆρα τετρακόσια ὀγδόντα χάπια τό ’80, δέν ἔπαθα τίποτε. Ἀπό παιδί εἶχα πίεση, δέν καυχῶμαι δηλαδή, ἀλλά λέω ὅτι ἡ νηστεία θά ὠφελήσει τόν ἄνθρωπο καί στήν ψυχή καί στό σῶμα.

Γι’ αὐτό, παιδιά μου, λέω καί νηστεῖες νά τηρήσετε, ἄν ἔχετε ὑγεία καί μέ τή συνταγή τοῦ γιατροῦ καί τοῦ πνευματικοῦ τήν ἐντολή. Ὅλα γίνονται μέ πολλή διάκριση καί νηστεῖες καί ὅλα καί ἡ προσευχή. Νά προσεύχεστε καί νά ἀγωνίζεστε τόν ἀγώνα τόν καλό, γιατί ὁ διάβολος γυρίζει ὡς λέων ὠρυόμενος. Ἐγώ εἶμαι ἑξήντα ὀκτώ στά ἑξήντα ἐννέα, ποτέ δέ μ’ ἔβλαψαν οὔτε οἱ νηστεῖες οὔτε οἱ παθήσεις, δόξα τῷ Θεῷ. Ποτέ δέ μ’ ἀδίκησε ὁ Θεός κι ἐγώ δοξάζω τό Θεό.