59. «Ἐδῶ εἶναι τό σπίτι τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ»

Βοήθειά σας νά ’ναι ἡ χάρις τοῦ Ὁσίου, νά ’στε πάντα καλά, νά ἔρχεστε στήν Ἁγία Μονή. Τό Μοναστήρι εἶναι ἀνοικτό γιά ὅλο τόν κόσμο. Ἐδῶ εἶναι τό σπίτι τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ, ἀκόμα καί τά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, ὅταν ἔρχονταν Τοῦρκοι τούς φιλοξενοῦσε.

Καί πόσοι δέν ἔχουν περάσει ἀπό τό Μοναστήρι καί ξένοι, Γερμανοί. Μία κυρία Λίτσα τοῦ Βαρβούζου, τή λέγανε, ἡ μάνα της ἤτανε τοῦ γιατροῦ κόρη καί εἶχαν προσφέρει στό Μοναστήρι κάτι πραγματάκια πρίν τριάντα ὀκτώ χρόνια. Λοιπόν ἡ κόρη της ἦταν μοναχοκόρη καί παντρεύτηκε στή Γερμανία καί πῆρε ἕναν Γερμανό ἀξιωματικό. Τόν πῆρε καί κάνανε, λέει, χριστιανικό γάμο, ἀλλά αὐτή δέν παύει κάθε χρόνο νά ἔρχεται ἀπό τή Γερμανία στό Μοναστήρι, γιά νά προσκυνήσει τόν Ἅγιο.Ἦρθαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τούς προσφέραμε τό γλυκό, τούς δώσανε φαγητό τά παιδιά, κοιμηθῆκαν καί τήν ἄλλη μέρα εἶπαν τό εὐχαριστῶ καί αὐτοί οἱ ξένοι ἔχουν εὐγενικό τρόπο πάνω τους. Μετά πῆγαν καί εὐχαρίστησαν καί τόν Ἅγιο Δαυΐδ.

Πάντοτε στά Μοναστήρια ὑπάρχει ἡ φιλοξενία, καθώς ἐμεῖς εἴμαστε χριστιανοί. Πολύς κόσμος, ἔρχεται καθημερινῶς καί τώρα τό χειμώνα. Τώρα εἰδοποίησαν ὅτι θά ’ρθοῦν ἀπό τήν Κόρινθο, ἀπό τήν Ἀθήνα ἀπό δεξιά ἀριστερά θά ’ρθοῦν στή Μονή. Ἐγώ δέν μπορῶ ἀπό τίς ἀσθένειες, ἀλλά τούς ἐξυπηρετῶ, τί νά κάνω. Κάνω τό σταυρό μου μέ τό πετραχηλάκι μου, βοηθάει ὁ Ἅγιος Δαυΐδ. Μᾶς δυναμώνει ἡ Θεία Χάρις.