Περί τοῦ θείου ἔρωτος

«Ὅποιος ἀγαπάει λίγο, δίνει λίγο. Ὅποιος ἀγαπάει περισσότερο, δίνει περισσότερο κι ὅποιος ἀγαπάει πάρα πολύ, τί ἔχει ἀντάξιο νά δώσει; Δίνει τὸν ἑαυτό του!»

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἀγάπη μας, ὁ ἔρωτάς μας

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ χαρά, τό φῶς τό ἀληθινό, ἡ εὐτυχία. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἐλπίδα μας. Ἡ σχέση μέ τόν Χριστό εἶναι ἀγάπη, εἶναι ἔρωτας, εἶναι ἐνθουσιασμός, εἶναι λαχτάρα τοῦ θείου. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Αὐτός εἶναι ἡ ἀγάπη μας, Αὐτός ὁ ἔρωτάς μας. Εἶναι ἔρωτας ἀναφαίρετος ὁ ἔρωτας τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό κεῖ πηγάζει ἡ χαρά.

Ἡ χαρά εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Εἶναι μία χαρά, πού σέ κάνει ἄλλο ἄνθρωπο. Εἶναι μία πνευματικὴ τρέλα, ἀλλὰ ἐν Χριστῷ. Σέ μεθάει σάν τό κρασί τό ἀνόθευτο, αὐτό τό κρασί τό πνευματικό. Ὅπως λέγει ὁ Δαβίδ: «Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον». Ὁ πνευματικός οἶνος εἶναι ἄκρατος, ἀνόθευτος, πολὺ δυνατός κι ὅταν τόν πίνεις, σέ μεθάει. Αὐτή ἡ θεία μέθη εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ, πού δίδεται στοὺς «καθαροὺς τῇ καρδίᾳ».

Όσο μπορείτε νά νηστεύετε, όσες μετάνοιες μπορείτε νά κάνετε, όσες άγρυπνίες θέλετε ν' απολαμβάνετε· αλλά νά είστε χαρούμενοι. Νά έχετε τή χαρά του Χριστού. Είναι ή χαρά που διαρκεί αιώνια, που έχει αιώνια εύφροσύνη. Είναι ή χαρά του Κυρίου μας, που δίνει τήν άσφαλή γαλήνη, τή γαλήνια τερπνότητα και τήν πάντερπνη εύδαιμονία. Ή χαρά ή πασίχαρη, που ξεπερνά κάθε χαρά. Ο Χριστός θέλει κι ευχαριστείται νά σκορπάει τή χαρά, νά πλουτίζει τούς πιστούς Του μέ χαρά. Εύχομαι, «Ίνα ή χαρά ύμων ή πεπληρωμένη».

Αυτή είναι ή θρησκεία μας. Εκεί πρέπει νά πάμε. Ο Χριστός είναι ό Παράδεισος, παιδιά μου. Τί είναι Παράδεισος; Ο Χριστός είναι. Από δώ αρχίζει ό Παράδεισος. Είναι ακριβώς τό ίδιο· όσοι εδώ στη γη ζούν τόν Χριστό, ζούν τόν Παράδεισο. Έτσι είναι, που σάς τό λέγω. Είναι σωστό, αληθινό αυτό, πιστέψτε με! Έργο μας είναι νά προσπαθούμε νά βρούμε έναν τρόπο νά μπούμε μέσα στο φως του Χριστού. Δεν είναι νά κάνει κανείς τά τυπικά. Ή ουσία είναι νά είμαστε μαζί με τόν Χριστό. Νά ξυπνήσει ή ψυχή και ν' αγαπήσει τόν Χριστό, νά γίνει αγία. Νά επιδοθεί στο θείο έρωτα. Έτσι θα μάς αγαπήσει κι Εκείνος. Θά είναι τότε ή χαρά αναφαίρετη. Αυτό θέλει πιο πολύ ό Χριστός, νά μάς γεμίζει από χαρά, διότι είναι ή πηγή της χαράς. Αυτή ή χαρά είναι δώρο του Χριστού. Μέσα σ' αυτή τή χαρά θα γνωρίσομε τόν Χριστό. Δεν μπορούμε νά Τόν γνωρίσομε, αν Εκείνος δεν μάς γνωρίσει. Πώς τό λέγει ό Δαβίδ; «Έαν μη Κύριος οικοδομήση οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες· έαν μη Κύριος φυλάξη πόλιν, εις μάτην ήγρύπνησεν ό φυλάσσων».

Αυτά ή ψυχή μας θέλει νά αποκτήσει. Αν προετοιμασθούμε ανάλογα, ή χάρις θα μάς τά δώσει. Δεν είναι δύσκολο. Αν αποσπάσομε τήν χάρι, όλα είναι εύκολα, χαρούμενα κι ευλογία Θεού. Ή θεία χάρις διαρκώς κρούει τήν πόρτα της ψυχής μας και περιμένει ν' ανοίξουμε, για νά έλθει στην διψώσαν καρδίαν μας και νά τήν πληρώσει. Τό πλήρωμα είναι ό Χριστός, ή Παναγία μας, ή Αγία Τριάς. Τί ωραία πράγματα!

Άμα αγαπάεις, ζεις στην Ομόνοια και δεν ξέρεις ότι βρίσκεσαι στην Ομόνοια. Ούτε αυτοκίνητα βλέπεις, ούτε κόσμο βλέπεις, ούτε τίποτα. Είσαι μέσα σου με τό πρόσωπο που αγαπάεις. Τό ζεις, τό ευχαριστιέσαι, σ' εμπνέει. Δεν είναι αληθινά αυτά; Σκεφθείτε αυτό τό πρόσωπο που αγαπάτε νά είναι ό Χριστός. Ο Χριστός στο νού σου, ό Χριστός στην καρδιά σου, ό Χριστός σ' όλο σου τό είναι, ό Χριστός παντού.

Ο Χριστός είναι ή ζωή, ή πηγή της ζωής, ή πηγή της χαράς, ή πηγή του φωτός του αληθινού, τό πάν. Όποιος αγαπάει τόν Χριστό και τούς άλλους, αυτός ζει τή ζωή. Ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος, είναι κόλαση, δεν είναι ζωή. Αυτή είναι ή κόλαση, ή μη αγάπη. Ζωή είναι ό Χριστός. Ή αγάπη είναι ή ζωή του Χριστού. Ή θα είσαι στη ζωή ή στο θάνατο. Από σένα εξαρτάται νά διαλέξεις.

“Ένας νά είναι ό στόχος μας, ή αγάπη στον Χριστό, στην Εκκλησία, στον πλησίον. Ή αγάπη, ή λατρεία προς τον Θεό, ή λαχτάρα, ή ένωση με τον Χριστό και με την Εκκλησία είναι ό επί γης Παράδεισος. Ή αγάπη στον Χριστό είναι κι αγάπη στον πλησίον, σ’ όλους, και στους εχθρούς. Ό χριστιανός πονάει για όλους, θέλει όλοι νά σωθούν, όλοι νά γευθούν τη Βασιλεία του Θεού. Αυτός είναι ό χριστιανισμός. Μέσω της αγάπης προς τον αδελφό θα κατορθώσωμε ν’ αγαπήσωμε τον Θεό. Ενώ τό επιθυμώμε, ενώ τό θέλομε, ενώ είμαστε άξιοι, ή θεία χάρις έρχεται μέσω του αδελφού. Όταν αγαπάμε τον αδελφό, αγαπάμε την Εκκλησία, άρα τον Χριστό. Μέσα στην Εκκλησία είμαστε κι εμείς. Άρα όταν αγαπάμε την Εκκλησία, αγαπάμε και τον εαυτό μας.”