Πρέπει νά πάμε μόνοι στον Θεό ἐν ἁπλότητι καὶ ἀφελότητι καρδίας

“Ὅταν ἔχομε μέ τὸν Χριστὸ σχέση ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης, εἴμαστε εὐτυχισμένοι, ἔχομε χαρά. Ἔχομε τὴ χαρὰ τοῦ Παραδείσου. Αὐτό εἶναι τὸ μυστικό. Καὶ τότε φωνάζομε μέ τὸν Ἀπόστολο Παύλο: «Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος» καὶ: «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός». Ὦ, τί εἶναι αὐτά! Τρέλα! Ὅλα νὰ γίνονται ἀπλά, ἀπαλά.

Πρέπει νά πάμε μόνοι στον Θεό ἐν ἁπλότητι καὶ ἀφελότητι. Τί λέγει ὁ σοφὸς Σολομών; Χρειάζεται ἁπλότητα. «Φρονήσατε περὶ τοῦ Κυρίου ἐν ἀγαθότητι καὶ ἐν ἁπλότητι καρδίας ζητήσατε Αὐτόν· ὅτι εὑρίσκεται τοῖς μὴ πειράζουσιν Αὐτόν, ἐμφανίζεται δὲ τοῖς μὴ ἀπιστοῦσιν Αὐτῷ». Ἡ ἁπλότητα εἶναι ἁγία ταπείνωση, δηλαδή ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στον Χριστό. Νὰ δίνουμε στον Χριστό ὅλη μας τὴ ζωή. Λέμε στὴν Θεία Λειτουργία, «...πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα», καὶ σέ ἄλλο σημεῖο, «Σοὶ παρακατιθέμεθα τὴν ζωὴν ἡμῶν ἅπασαν καὶ τὴν ἐλπίδα, Δέσποτα φιλάνθρωπε, καὶ παρακαλοῦμέν Σε καὶ δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν».

Εἶχε ἔλθει ἕνας δεσπότης πρὶν ἀπὸ καιρὸ νὰ μιλήσομε. Λέγαμε γιὰ τὴν προσευχή. Τοῦ λέγω:

— Τί θὰ πεῖ νὰ προσευχόμαστε «ἐν ἁπλότητι καρδίας καὶ ἀφελότητι»;

— Μὲ ἁπλότητα.

— Τὸ καταλαβαίνεις αὐτό, Σεβασμιώτατε;

— Τὸ καταλαβαίνω.

— Ἔ, ἐγὼ δὲν τὸ καταλαβαίνω, εἶναι μυστήριο. Αὐτό γίνεται μόνο μὲ τὴ θεία χάρι.

— Ἄ, οὔτε ἐγὼ τὸ καταλαβαίνω, μοῦ λέει. Σ' εὐχαριστῶ ποὺ μοῦ λέεις ὅτι μόνο μὲ τὴ θεία χάρι κατανοεῖται καὶ κατορθοῦται ἡ ἁπλότητα καὶ ἀφελότητα.

Ἔτσι ν' ἀγωνίζεσθε στὴν πνευματικὴ ζωή, ἀπλά, ἀπαλά, χωρὶς βία. Τὸ ἁπλό καὶ ἀπαλό εἶναι ἕνας ἁγιότατος τρόπος τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατό νὰ τὸ μάθεις ἔτσι ἀπ' ἔξω. Πρέπει μυστικά νὰ μπεῖ μέσα σου, ὥστε ἡ ψυχή σου νὰ ἐνστερνίζεται τὸν τρόπο αὐτὸν μὲ τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ. Ὅμως πολλὲς φορές, ἐνῶ θέλομε νὰ τὸν ἐπιτύχουμε, τὸ παίρνει εἴδηση ὁ ἀντίθετος καὶ μᾶς ἐμποδίζει. Νὰ ἐφαρμόζετε τὸ «μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου». Ὅταν τὸ θέλεις, ὅταν ἐκβιάζεις τὸ θεῖον, δὲν ἔρχεται. Θὰ ἔλθει «ἐν ἡμέρᾳ ᾖ οὐ προσδοκᾶς καὶ ἐν ὥρᾳ ᾖ οὐ γινώσκεις». Ἐδῶ ὑπάρχει μυστήριο· δὲν μπορῶ νὰ σᾶς τὸ ἐξηγήσω. Ὅπως μοῦ συνέβηκε στὴν Πάτμο.

“Όταν χάνετε τη θεία χάρι, νά μήν κάνετε τίποτα. Νά συνεχίζετε τη ζωή σας και τόν αγώνα σας απλά, απαλά, ώσπου χωρίς αγωνία νά έλθει πάλι ή αγάπη και ό έρωτας και ή λαχτάρα στον Χριστό. Και τότε όλα πάνε καλά. Και τότε ή χάρις σας γεμίζει και χαίροσαστε. Ένα μυστικό είναι οι ακολουθίες. Νά επιδίδεσθε σε αυτές και ή χάρις του Θεού μυστικά θα έλθει.”