Εἰρηναῖος Λυώνος – Ἔλεγχος καὶ ἀνατροπὴ τῆς ψευδωνύμου γνώσεως

δέ φησιν οὐχὶ τὴν ἀρχ[αίαν παραιτούμε]νο[ς ... ... ἀποκτείνον]τας χωρίζεσθαι τ[ῆς ... ...] μήτρᾳ πλασθεὶς κα[ὶ ... ... καρ]πὸν ἔρ[γ]ου ὡμολόγη[σεν ... ...] ἡ τῆς σαρκὸς σωτηρί[α ... ... 〈πν]ς〉, ἢ πέπειρον ἀπ[εργάζεσθαι ... ... ζ]ῆν ἐν σαρκὶ καρπὸς ἔργ[ου ...

Ἀπ]ε[κ]δυσάμενοι τὸν πα[λαιὸν ... ... ἀπόθ]ε[σ]ιν τῆς προτέρας ἡμῶ[ν ... ...] Καὶ διὰ τοῦτ᾽ ἐπήνεγκε[ν ... ... ἐ]πίγνωσιν κατ᾽ εἰκόνα [... ἐπίγνωσ]ιν, ἐμήνυσεν ὅτ[ι ... ...] ἀγνοῶν τὸν 〈θν〉 [... ... ἀ]νακαινοῖ τὸ[ν ... ... ἀνακεφαλαί]ωσιν ἐμή[νυσεν ... ...] αὐτὸς ἐκ[εῖνος ... ...] τοῖς [... ... ε]ὐαγ[γελιζόμενος ... ... ἐ]κκλ[ησίαν ... ...] αὐτῷ [... ...] ἐπὶ Π[οντίου ... ...] ἐπιγειν[ομένης ... ... ἀ]πέβα[λον ... ... αὐτο]ῖς ο[ἷς ... ... ὑ]πὸ τῆ[ς ... ...] ὀ[φθαλμῶν ... τούτω]ν ἀ[ναβλέποντες] εὐ[χαριστήσωσιν ... ἀποκαταστ]ήσαντ[ι ... ...] ξηρ[ὰν ... ...] οὐχὶ τὰ ἀ[π᾽ ἀρχῆς ... ... ἀπελάμβανο]ν.

Ὁ γὰρ τ[εχνίτης ... ... ἄνθρω]πον, ὑπ[ὸ ...] κακίας ε[ὑρὼν ... ...] καὶ καθ᾽ ἕ[καστον ... ...] ἀποκα[ταστήσας ... ... ἀνάστα]σιν. Καὶ [... ...] χαρακτῆρα [... ... αὐ]τοῦ ὠφελία, ο[ὐδὲν ... ...] εἶναι δεκτικ[ὴν ... ...] μὲν γὰρ ζωὴ δ[ιὰ ... ... δι]δούς, αὐτὸς κα[ὶ ... ... πλάσμα]τι αὐτοῦ.

Εἰπάτ[ωσαν ... ... ἀντι]λέγοντες, ἡ τοῦ [... ... πύ]λην νεκρὸς ἐ[κκομιζόμενος ... ... ἀνέστη]σαν σώμασιν; Ἐ[ν ... ...] ἄρα ἐκεῖνοι ἀπ[οθανόντες ... ...] καὶ εἶπεν αὐ[τῷ ... ... α]ὐτῷ δ[οθῆναι ...