Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος – Ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται

[Τοῦ αὐτοῦ] εἰς τὸ Ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται κύριος ὁ θεός. Τὸ πρώην ὑμῖν χρεωστηθὲν παρ’ ἐμοῦ, ἀδελφοί, νῦν πειράσομαι καταβαλεῖν εἰς τὰς ὑμετέρας ἀκοάς. Οὐ γὰρ ἀνέχομαι χρεωστεῖν καὶ παρ’ ὑμῶν ἀγνώμων ἀκούειν· ἀλλ’ ὥσπερ χρήματα σπουδῇ πολλῇ καταβαλεῖν ὤφειλον, μήπως ὁ χρόνος παραδραμὼν πολυπλασιάσῃ τὰ ὀφειλόμενα καὶ τῇ προσθήκῃ τῶν τόκων βαρύτερον γένηται τὸ κεχρεωστημένον. Πολλῷ δὲ μᾶλλον χρὴ τοὺς διδασκάλους ἅπαντας εὐγνώμονας εἶναι· τὰ γὰρ πνευματικὰ πολλὴν ἐναλλαγὴν ἔχει πρὸς τὰ σωματικά. Ὁ χρέως καταβαλὼν σωματικὸν πενέστερος πολλάκις γίνεται· ὁ δὲ χρέως καταβαλὼν πνευματικὸν εὐπορώτερος γίνεται.

Ἄνθρωπος ἐὰν ἀπαιτηθῇ τὰ κεχρεωστημένα, πλουσιώτερος εὑρίσκεται, καὶ ὁ λέγων εὐεργεῖται, καὶ οἱ ἀκούοντες πνευματικῆς ἀπολαύουσι τραπέζης. Καὶ πολλὴν ἀμφότεροι παρὰ τοῦ θεοῦ τὴν προκοπὴν τῆς ψυχῆς ὑποδέχονται.