Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης – Ἐγκώμιον εἰς τὸν ὅσιον Σίμωνα τὸν Ἀθωνίτην

Εἶχεν ὁ Ἀβραὰμ τὴν φιλοξενίαν εἰς ὅλην του τὴν ζωήν, τὴν ἐπαράδωσε καὶ εἰς τοὺς υἱούς του καὶ ἐγγόνους του· μὰ ἆρά γε δὲν τὴν εἶχε καὶ ὁ ἅγιος Σίμων; Ναί, βέβαια· διατὶ κτίζοντας ταύτην τὴν νέαν του Βηθλεὲμ τὴν ἐπαράδωκεν εἰς τοὺς μαθητάς του, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ποτὲ δὲν ἔλειψαν οἱ ξένοι καὶ οἱ πτωχοί, ὁποὺ νὰ μὴν τρώγουν ψωμί.

Καὶ ἂν ὁ Ἀβραὰμ ἔτρεφε μόνον τοὺς ξένους καὶ ὁδοιπόρους κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλ’ αὕτη ἡ νέα Βηθλεὲμ τρέφει τοὺς εἰσερχομένους καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν· ἐπειδή, καθὼς μὲ τὸν ἄρτον τρέφεται τὸ σῶμα, ἔτζι καὶ μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων Γραφῶν καὶ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς θείας μυσταγωγίας τρέφεται καὶ ζῇ ἡ ψυχή. Ὁ Ἀβραὰμ ἐφαίνετο εὐεργέτης μόνον πρὸς ἐκείνους ὁποὺ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν, αἱ δὲ θεῖαι λειτουργίαι καὶ ἱεραὶ προσευχαί, αἱ καθ’ ἡμέραν γινόμεναι εἰς ταύτην τὴν νέαν Βηθλεέμ, προξενοῦν σωτηρίαν εἰς ἅπαντας τοὺς εὐσεβεῖς καὶ ὀρθοδόξους χριστιανούς, ζῶντάς τε καὶ τεθνηκότας.

Ἔβλεπαν οἱ Προφῆται τὰ μακρὰν καὶ ἐπρόλεγαν τὰ μέλλοντα· εἶχε καὶ ὁ ἅγιος Σίμων τὸ προορατικὸν χάρισμα καὶ διορατικόν, μὲ τὸ ὁποῖον ἐπρόλεγε τὰ μέλλοντα καὶ ἔβλεπε τὰ πόρρω ὡς παρόντα. Ἄφησαν οἱ Ἀπόστολοι τὰ πάντα καὶ ἠκολούθησαν τῷ Χριστῷ, καὶ ἀπὸ ἁλιεῖς ἰχθύων ἔγιναν ἁλιεῖς τῶν ἀνθρώπων· ὁμοίως καὶ ὁ ἅγιος Σίμων, εὐθὺς ὁποὺ ἤκουσε τὴν εὐαγγελικὴν φωνὴν τὴν λέγουσαν «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι». εὐθύς, χωρὶς προθεσμίαν καιροῦ, ἄφησε γονεῖς, ἀδελφούς, συγγενεῖς, φίλους, τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν κόσμῳ, ἀσήκωσε τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὡς ὑπόπτερος ἔφθασεν εἰς τοῦτο τὸ ἁγιώνυμον ὄρος τοῦ Ἄθωνος, καὶ ἀντὶς νὰ κυβερνᾶ, ὀσπήτι κοσμικόν, ἀνεδείχθη προστάτης πολλῶν μοναχῶν. Ἔδωκεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς πρὸς τοὺς ἱεροὺς αὐτοῦ Ἀποστόλους χαρίσματα, ἤτοι ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων ἀκαθάρτων καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν· μὰ τάχα ἦτον ὑστερημένος τῆς τοιαύτης χάριτος καὶ ὁ ἅγιος Σίμων; Δὲν ἐπετίμησε τὸν σκολιὸν ἐκεῖνον δράκοντα, ταὐτὸν εἰπεῖν τὸν ἴδιον διάβολον, ὁποὺ ἦλθεν εἰς τὸ σπήλαιον νὰ τὸν θανατώσει, καὶ ἔφυγεν ὡς ὑπὸ πυρὸς διωκόμενος; δὲν ἠφανίσθη παρευθύς;

Θαῦμα μεγάλον, κατὰ ἀλήθειαν, ἦτον ἐκεῖνο, ὁποὺ αἱ σκιαὶ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ἰάτρευαν τοὺς ἀσθενεῖς· μὰ δὲν ἧτον μικρότερον καὶ τοῦτο τοῦ Ὁσίου, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εὐθὺς μόνον ὁποὺ ἐπικαλέσθη ὁ εὐσεβέστατος βασιλεὺς τῆς Σερβίας Ἰωάννης Οὔγγλεσις ἰατρεύθη τὸ θυγάτριόν του ἀπὸ τὸ δαιμόνιον. Ἀνίσως, λοιπόν, μοναχὴ ἡ ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου ἐδίωκε πονηρὰ πνεύματα καὶ ἰάτρευεν ἀσθενεῖς, πόσῳ μᾶλλον ἡ παρουσία τοῦ ἁγίου καὶ ἡ σκιά του ἤθελαν τελέσουν τέτοια καὶ μεγαλύτερα θαύματα; Καὶ ἐὰν ἐκεῖνος ὁποὺ ἐπιστρέψῃ ἕναν ἁμαρτωλὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας πρὸς ἀρετὴν λαμβάνει συγχώρησιν τῶν πολλῶν του ἁμαρτιῶν, πόσῳ μᾶλλον νὰ ἐδοξάσθη εἰς τὸν οὐρανὸν ὁ ἅγιος Σίμων, ὁποὺ μὲ τόσην καθαρότητα, μὲ τόσην παρθενίαν, μὲ τόσην νηστείαν, μὲ τόσας ἀγρυπνίας, μὲ τόσην ἁγνείαν, μὲ τόσην ἁγιότητα, ὁποὺ δὲν ἐπέστρεψεν ἕνα καὶ μόνον ἁμαρτωλόν, ἀλλὰ μυρίους, μὲ τὰς συνετάς του παραινέσεις, μὲ τὰ καλά του παραδείγματα καὶ μὲ τὰ λαμπρά του κατορθώματα ὁποὺ ἔλαμπαν ὡς τὸ φῶς; Καὶ ὄχι μόνον ἐπέστρεψεν, ἀλλὰ καὶ ἐπιστρέφει καὶ θέλει ἐπιστρέφῃ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Καὶ ἀπὸ ταῦτα ὅλα, πόσην ἆρά γε παρρησίαν συμπεραίνετε νὰ ἀπέκτησεν ὁ ἅγιος πρὸς τὸν Θεόν; Βέβαια, πολλὴν καὶ μεγάλην.

Στοχασθῆτε, ἀπὸ τὸν καιρὸν ὁποὺ ἔκτισε ταύτην τὴν νέαν Βηθλεὲμ πόσοι ἁμαρτωλοὶ νὰ ἦλθον, ὡσὰν ἐμένα, εἰς τοῦτον τὸν εὔδιον λιμένα τῆς σωτηρίας ἕως τῆς σήμερον; καὶ πόσοι πάλιν θέλει ἔλθουν ἕως τέλους; Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν αὐτῷ ἀσκούμενοι Πατέρες πόσους χριστιανοὺς ἐδιόρθωσαν, —τόσον ἐκείνους ὁποὺ ἔρχονται ἐδῶ χάριν προσκυνήσεως, ὅσον καὶ ἐκείνους ὁποὺ διορθώνουν, ὅταν ἐξέρχωνται εἰς τὰ ταξείδια χάριν ἐξομολογήσεως τῶν χριστιανῶν καὶ χάριν κυβερνήσεως τοῦ ἱεροῦ τούτου Μοναστηρίου; Τὰ ὁποῖα ὅλα αὐτὰ τὰ ἀγαθά, ὅλαι αὗται αἱ καλωσύναι, πρὸς τὸν ἅγιον ἀναφέρονται. Καὶ ἐκ τούτων πάντων, σᾶς ἐρωτῶ, ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε εἰς ποῖον ὕψος δόξης ἀνεβιβάσθη; Πλήν, ἂν ὑμεῖς, ὦ ἀκροαταί μου, δὲν μοῦ ἀποκρίνεσθε, αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Κυρίου, μᾶς δίδει τὴν ἀπόκρισιν λέγον: «ὅς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Ζῇ, λοιπόν, ζῇ κατὰ ἀλήθειαν ὁ πατὴρ ἡμῶν Σίμων· ζῇ καὶ εἶναι μέγας εἰς τὸν οὐρανόν. Ζῇ εἰς τὴν μητρόπολιν τῶν πρωτοτόκων· ζῇ εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν οὐρανῶν δεδοξασμένος ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ τὰς πολλάς του ἀρετάς, διὰ τὰ μεγάλα του κατορθώματα, διὰ τὰς ψυχωφελεῖς του νουθεσίας, μὲ τὰς ὁποίας ἁμαρτωλοὺς πολλούς, ὡς ἐμέ, ὑπέστρεψεν εἰς μετάνοιαν, τοὺς δὲ ἐναρέτους προθυμοτέρους κατέστησεν.

Ποία γλῶσσα, λοιπόν, δύναται νὰ ἐπαινέσῃ τοιοῦτον ἅγιον μέγαν κατ’ ἀξίαν; Τίς δύναται νὰ παραστήσῃ τὰ ἡρωϊκά του κατορθώματα; Ἀληθῶς, οἱ ἅγιοι Μάρτυρες ἔχυσαν τὰ ἅγιά τους αἵματα διὰ πικρῶν βασανιστηρίων, παιδευόμενοι ἀπὸ τοὺς δούλους καὶ ὑπηρέτας τοῦ διαβόλου, Μαξιμιανόν, Διοκλητιανόν, Δέκιον, Ἰουλιανὸν καὶ τοὺς λοιπούς. Ἀμή, ὁ ἅγιος Σίμων ἐπληγώθη, ἐπαιδεύθη καὶ ἐτραυματίσθη ἀπὸ τὸν ἴδιον διάβολον, ὁποὺ ἐσχηματίσθη εἰς μέγαν δράκοντα.

Λοιπόν, δὲν εἶναι ὁ Σίμων ὑστερημένος καὶ τῶν μαρτυρικῶν στεφάνων εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Καὶ ἂν πολλοὶ ἀσκηταὶ καὶ ἅγιοι ἔφθασαν εἰς τὸ τέλειον τῆς ἀρετῆς, ὅσον τὸ δυνατὸν ἀνθρώποις, Ἀντώνιος, Σάββας, Εὐθύμιος, Ἀθανάσιος τῆς Μεγίστης Λαύρας, μὲ τοὺς τοιούτους συναριθμεῖται καὶ ὁ πατὴρ ἡμῶν Σίμων, τοὺς ὁποίους ἐδόξασεν ὁ Θεὸς οὐ μόνον εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐπουράνιον, τὴν ὁποίαν ζῶσιν αἰωνίως οἱ δίκαιοι. Καὶ ἂν ὁ Θεὸς ἠθέλησε νὰ δοξάσῃ τὰ ἅγια λείψανα τῶν ἁγίων μὲ πολλὰ προτερήματα, νὰ ἐπιτελοῦν μεγάλα θαύματα, νὰ ἰατρεύουν πάθη ἀνίατα, καὶ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ νὰ ἀναβλύσουν καὶ μύρον, ὡσὰν τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, τοῦ ἁγίου Νείλου, ὁποὺ ἐκοιμήθη ἐπάνω εἰς τὸ σπήλαιον ὁποὺ εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὸ λεγόμενον Καραβοστάσιον, τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ κτίτορος τῆς βασιλικῆς μονῆς τοῦ Χιλανταρίου καὶ ἄλλων ἁγίων, σπανίων ὅμως, ἀλλὰ καὶ τὸ λείψανον τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Σίμωνος δὲν ἔμεινεν ἄμοιρον τοιαύτης χάριτος, ἀλλὰ ἀνέβλυσε καὶ αὐτὸ μύρον, ὅπερ ἰάτρευεν ἀσθενείας, ἐκαθάριζε λέρας ψυχικὰς τῶν μετ’ εὐλαβείας αὐτὸ χριομένων. Ἐπειδὴ ὁ Θεὸς οἶδε δοξάζειν τοὺς αὐτὸν ἀντιδοξάζοντας, ἐδόξασε λοιπὸν ὁ Θεὸς τὸν ἅγιον Σίμωνα μεγάλως, καὶ ἐν τῷ οὐρανῷ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων καὶ ἐν τῇ γῇ.