Μέγας Φώτιος – Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)

Eph 4,17—18 〈Ἐν ματαιότητι τοῦ νοός.〉 οὐ τὰ τῆς ἀληθείας φρονοῦντες καὶ πιστεύοντες καὶ ἀποδεχόμενοι, ἀλλ᾽ ἅπερ ἂν ὁ νοῦς αὐτῶν μάτην ἀναπλάσῃ καὶ λογίσηται. τί δ᾽ ἂν καὶ λογίσοιτο τῶν καλῶν ὁ 〈ἐσκοτισμένην〉 ἔχων 〈τὴν διάνοιαν;〉 Eph 4,19 〈Ἑαυτοὺς παρέδωκαν.〉 ἢ ὅτι δυσὶν ἑαυτοὺς παρέδωκαν πάθεσιν, 〈ἀσελγείᾳ〉 καὶ 〈πλεονεξίᾳ,〉 ἅ ἐστιν ἐπιπολάζοντα μᾶλλον τῶν ἄλλων ἁμαρτιῶν· ἢ ὅτι τὴν 〈ἀσέλγειαν〉 καὶ 〈ἀκαθαρσίαν〉 ἁπλῶς 〈ἐν πλεονεξίᾳ,〉 τοῦτ᾽ ἔστι καθ᾽ ὑπερβολὴν καὶ ἀνενδότως εἰργάσαντο.

Eph 4,21—23 〈Κατὰ τὴν προτέραν. ἐδιδάχθητε ἀποθέσθαι, ἐδιδάχθητε ἐνδύσασθαι·〉 ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ 〈ἐδιδάχθητε. Τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον.〉 τὸν 〈κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν παλαιὸν ἄνθρωπον.〉 Eph 5,11—14 〈Καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε. ἔργα σκότους〉 εἶπε γενικῶς ὀνομάσας πᾶσαν ἁμαρτίαν. διὰ τί δέ, φησίν, οὐκ ἐπεξῆλθον ἑκάστην αὐτῶν ὀνομαστὶ πρᾶξιν; ὅτι καὶ ἐν αὐτῷ τῷ λέγειν αὐτὰς αἰσχρότητος πληροῦται καὶ ὁ ἐπεξιὼν αὐτάς. Ἢ οὕτως· 〈ἐλέγχετε,〉 φησί, τῇ παραθέσει τοῦ οἰκείου βίου. οὐδὲ γὰρ λέγω ἐλέγχειν αὐτοὺς τὰς πράξεις αὐτῶν ἐπεξιόντας αὐτοῖς καὶ ὀνειδίζοντας—οἶδα γὰρ ὅτι τοῖς σπουδαίοις καὶ τὸ ὅλως μνημονεύειν αὐτῶν αἰσχρότης νομίζεται—οὐδὲν γὰρ ἔλαττον, φησί, τῶν ὑμετέρων ἔργων ταῖς ἀρεταῖς ἀστραπτόντων ἐλεγχθήσονται ἢ εἰ διὰ λόγων τις αὐτοὺς ἀνεκάλυπτεν. ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἅπαντα τὰ ἔργα αὐτῶν διὰ τοῦ φωτὸς τοῦ ὑμετέρου βίου ἐλέγχεται καὶ ἀποκαλύπτεται καὶ φανεροῦται, φανερούμενα δὲ φωτίζεται καὶ εἰς τὸ ἄμεινον μετάγεται καὶ μεταποιεῖται· ἡ γὰρ τῶν κρυφίων διὰ τῆς ἐναρέτου πολιτείας φανέρωσις εἰς κατάγνωσιν προτρέπεται, ἡ δὲ ἀρχὴ γίνεται ἐπιστροφῆς. αὕτη δὲ εἰς ἐργασίαν ἀρετῆς καταλήγει, ὅπερ ἐστὶ 〈φῶς,〉 ὡς πρόξενον τοῦ ἐκεῖθεν φωτός.

καὶ φῶς πάλιν, ὅτι τυφλῶττον ἐν ἡμῖν πρότερον περὶ τὰ πάθη, αὕτη καταλάμψασα τὸ ἡγεμονικόν, ποιεῖ αὐτὸ καθορᾶν τὴν ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ἀσχημοσύνην καὶ αἰσχρότητα καὶ ἀμορφίαν. τὸ δὲ 〈πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστιν,〉 ἢ ὡς εἴρηται ληπτέον, ἢ κατασκευαστικὸν τοῦ δύνασθαι ἐλέγχειν τοὺς σπουδαίους διὰ τοῦ οἰκείου βίου τὴν τῶν φαύλων πολιτείαν. φανεροῦται μὲν γὰρ ὁ τοῦ σπουδαίου βίος, φησίν, φανερούμενος δὲ φῶς ἐστιν, φωτὸς δὲ λάμποντος τὸ σκότος ἐλέγχεται, ὅπερ ἐστὶν ὁ τῶν φαύλων βίος. 〈Μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε.〉 ἢ οὕτως· ἐλέγχετε αὐτοὶ διὰ τοῦ ὑμετέρου λαμπροῦ καὶ σπουδαίου βίου, καὶ μὴ ἀναμένετε ἐκείνους ἑαυτοὺς προσαγγέλλειν καὶ κωμῳδεῖν τὰ οἰκεῖα καὶ εἰς μέσον ἄγειν καὶ οὕτω βελτιοῦσθαι. εἰ γὰρ καὶ πράττουσιν ἃ μὴ θέμις, ἀλλ᾽ οὖν ὑπὸ τῆς ἐμφύτου γνώσεως εἰδότες αὐτῶν τὴν αἰσχρότητα αἰσχύνονται, καίτοι δέον ἀνακαλύπτειν τὴν αἰσχημοσύνην ἑαυτῶν. 〈Πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον.〉 ὅτι, φησί, τὸ φανερούμενον καὶ ἀνακαλυπτόμενον φῶς γίνεται, μαρτυρεῖ καὶ ἡ χρῆσις· 〈ἔγειρε〉 γάρ, φησίν, 〈ὁ καθεύδων,〉 οἷον· διανάστηθι ἀπὸ τῆς πρὸς τὰ πάθη κατακλίσεως καὶ προσεδρείας. 〈καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν·〉 ἔασον αὐτὰ νεκρὰ καὶ αἰσχρὰ καθώς εἰσιν φανερωθῆναι. καὶ ἂν ταῦτα γένηται, 〈ἐπιφαύσει σοι〉 τότε καὶ φωτίσει καὶ καταυγάσει σε ὁ 〈Χριστός,〉 ὥστε τὸ φανερούμενον φῶς γίνεται καὶ φωτίζεται.

Eph 5,17—21 〈Ἀλλὰ συνιέντες.〉 συνιέντες περιπατεῖτε—ἀπὸ κοινοῦ γὰρ ὥσπερ καὶ τὸ 〈πληροῦσθε〉 πάλιν ἐστὶν ἀπὸ κοινοῦ—πρὸς τὸ 〈λαλοῦντες〉 γὰρ καὶ 〈ᾄδοντες〉 καὶ 〈ψάλλοντες〉 καὶ 〈εὐχαριστοῦντες〉 ἀποδίδοται, καὶ πρὸς τὸ 〈ὑποτασσόμενοι.〉