Μέγας Φώτιος – Στίχοι εἰς Βασίλειον Α΄ αὐτοκράτορα (Νόθος)

ὑπεκπροχεύων παντὶ σώματος μέρει ἀπὸ κρατὸς καὶ μέχρι ταρσῶν εὐλόγως. καὶ μαρτυρεῖ δὲ τοῦτον ὁ Χριστὸς λέγων· “εὗρον τὸν ἄνδρα Βασίλειον τὸν μέγαν, ὃν εὐκλεῶς ἔχρισα τῷ θείῳ σθένει, ἐμοὶ ποθεινὸν ὄντα πρὸς τῇ καρδίᾳ, ὡς ὄντα πιστὸν οἰκέτην μου καὶ φίλον, ἐμῶν θελητὴν πανσόφων ἐνταλμάτων καὶ τρισσοφεγγῶν εὐσεβῶν προσταγμάτων.” Δαυῒδ νέος μὲν εἰς δόμους γεννητόρων, μικρὸς δὲ τάξει τῆς ἀδελφικῆς φύτλης, μέγας δὲ τῷ βλέποντι κρυπτὰ καρδίας· οὐκ εὐδοκεῖ γὰρ σωμάτων εὐρωστίᾳ ἀλλ’ ἐν φαειναῖς πράξεσιν θείου βίου· ἐκ ποιμνίων ἤρθη γὰρ εἰς ἀρχῆς κράτος καὶ χρίεται τὸ χρῖσμα τῶν ἀνακτόρων. ὁ δεσπότης δὲ Βασίλειος, ἡ βάσις, ὁ παγκράτιστος τοῦ κράτους ἐπώνυμος, ἐγνωσμένος φὼς τῷ Θεῷ πρὸ τοῦ τόκου, ἄμωμος, ἁγνός, ἐστερημένος ψόγου, σκεῦος πεφυκὸς ἐκλογῆς σεβασμίας, ἐξ ἰδιωτῶν μετριωτάτου γένους ἀπραγμόνων τε καὶ σεμνῶν γεννητόρων πανευλαβῶν δὲ καὶ πανευσεβεστάτων, κόσμῳ τ’ ἄγνωστος τῷ Θεῷ δ’ ἐγνωσμένος, τὸ θεῖον ὄντως χρῖσμα τῆς ἐξουσίας μέγαν τε θῶκον τῶν ἀνάκτων τοῦ κράτους εἴληφεν ὡς ὢν ἄξιος τῶν ἀξίων. δηλοῖ γὰρ ἡμῖν ἡ φερώνυμος φάσις, ἡ τῷ μεγίστῳ τῶν βροτῶν καθαρσίῳ βάπτισμ’ ὃ δὴ καλοῦμεν οἱ λελουμένοι ὑπ’ ἀγγέλου δοθεῖσα τῷ κεκληκότι·