Όποιος αφήνει το νου του να περιπλανιέται κατά την προσευχή, στέκεται έξω από το πρώτο καταπέτασμα (Εβρ. 9, 2-3), ενώ εκείνος που ασκεί τη μονολόγιστη προσευχή, περνά μέσα απ’ αυτό. Στα άγια των αγίων όμως μπαίνει μόνο εκείνος που έχοντας την ειρήνη των φυσικών λογισμών, εξετάζει και τα σχετικά με την ειρήνη που υπερβαίνει κάθε νου (Φιλιπ. 4, 7), και γίνεται άξιος από αυτό κάποιας θεοφάνειας.