Πνίγεται ο κενόδοξος βλέποντας τον ταπεινόφρονα να χύνει δάκρυα και να ωφελείται διπλά: εξιλεώνει μ’ αυτά το Θεό, και χωρίς να θέλει κάνει τους ανθρώπους να τον επαινούν.