Εκείνος που με κάθε προθυμία κρατά την καθαρότητα της καρδιάς, θα αποκτήσει δάσκαλο αυτής της ιερής εργασίας τον νομοθέτη της Χριστό, που θα του υπαγορεύει μυστικά το θέλημά Του.

“Θ’ ακούσω τι θα πει μέσα μου ο Κύριος ο Θεός”(Ψαλμ. 84, 9), λέει ο Δαβίδ, φανερώνοντας αυτό το πράγμα. Μιλώντας για το νοητό πόλεμο και θέλοντας να δηλώσει την επιστροφή του νου προς τον εαυτό του και την προστατευτική υπεράσπιση από το Θεό, έλεγε: “Και θα ρωτήσει ο άνθρωπος, άραγε ο δίκαιος θα αμοιφθεί;”. Κατόπιν από τη συζήτηση ανάμεσά τους, εγκρίθηκε η απόφαση:

“Άρα υπάρχει ο Θεός που θα κρίνει αυτούς”(Ψαλμ. 57, 12), δηλ. τους πονηρούς δαίμονες, στο χώρο της καρδιάς μας. Και σε άλλο μέρος λέει: “Θα προσέλθει άνθρωπος με βαθιά καρδιά και θα υψωθεί ο Θεός”(Ψαλμ. 63, 7). Και τότε τις πληγές των δαιμόνων θα τις θεωρήσομε σαν βέλη νηπιών.