Ἔργον
Νικόλαος Καβάσιλας – Περὶ τοῦ λόγου ἀξίας (Νόθος)
Αναίρεση των τελευταίων επιχειρημάτων και τελικό συμπέρασμα
Απόδειξη ότι η πλάνη προέρχεται από τις αισθήσεις και τελική κατάφαση της υπεροχής του λογικού μέρους της ψυχής έναντι του παθητικού.
Une plateforme pour lire, rechercher et explorer les textes patristiques et bibliques
Choisissez un auteur, une œuvre ou un livre de l’Écriture et étudiez la source grecque originale avec traduction, notes et signets.
Utiliser le Lecteur
Recherche rapide Recherchez directement un auteur, une œuvre ou un livre de l’Écriture.
Sélection détaillée Choisissez une source, puis un auteur, une œuvre, un chapitre ou un passage biblique.
Outils d’étude Pendant la lecture, vous pouvez utiliser les traductions, les signets, les notes et vos paramètres d’apparence personnels.
Ἔργον
Αναίρεση των τελευταίων επιχειρημάτων και τελικό συμπέρασμα
Απόδειξη ότι η πλάνη προέρχεται από τις αισθήσεις και τελική κατάφαση της υπεροχής του λογικού μέρους της ψυχής έναντι του παθητικού.
Τοῦ τετάρτου. Εἰ δὲ ἔνεστι πλάνη τῷ λόγῳ, οὐ δι’ αὐτὸν οὐδὲ διὰ τὴν αὐτοῦ φύσιν· ἡ γὰρ τούτου φύσις γνῶσις ἐστὶ τῶν ὄντων, ᾗ ὄντα ἐστίν, ἡ δὲ πλάνη γίνεται παρὰ τὴν τῶν αἰσθήσεων ἀπάτην, στέρησις οὖσα τοῦ λόγου· οὐκ ἔστι δὲ τὴν στέρησιν κακίζοντα ἐπὶ τὴν ἕξιν ἄγειν τὴν μέμψιν. Τοὐναντίον μὲν οὖν· ὁ γὰρ διαβάλλων τὸ πονηρόν, δι’ ὧν ἐκεῖνο διαβάλλει, τὸ ἀγαθὸν ἐπῄνεσεν. Ἢ τὴν ὄψιν κακίσομεν διὰ τὴν τυφλότητα καὶ τὴν σωφροσύνην διὰ τὴν ἀκολασίαν, καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον;
Τοῦ πέμπτου. Ἐπεὶ δὲ γνῶσις ἐστὶν ὁ λόγος τῶν ὄντων, ᾗ ὄντα ἐστίν, οὐδεμία δὲ γνῶσις ἐστίν, ἥτις οὐκ ἔστιν ὄντων, συμβαίνει τὴν φρόνησιν ἢ αὐτὴν εἶναι τὴν γνῶσιν τῶν ὄντων ἢ ὑπ’ ἐκείνην· τὸ καθολικώτερον γὰρ ἀδύνατον. Τὸ μέντοι λογικὸν μεῖζον ἐστὶ τοῦ παθητικοῦ τῆς ψυχῆς μέρους· τοῦ μὲν γὰρ κοινωνοῦμεν τοῖς ἀλόγοις, τῷ δὲ βελτίους ἐσμέν. Ἔχει δέ, ὡς ἡ φρόνησις ἢ ἡ γνῶσις τῶν ὄντων ἢ ὁ λόγος (ταὐτὸν γάρ) πρὸς τὸ λογικόν, οὕτως ἡ σωφροσύνη καὶ ἀνδρία πρὸς τὸ παθητικόν· ἐναλλὰξ ἄρα ἐστίν, ὡς τὸ λογικὸν πρὸς τὸ παθητικόν, ὁ λόγος πρὸς τὴν σωφροσύνην καὶ ἀνδρίαν. Ἀλλὰ τὸ μὲν τάττον ἐστί, τὸ δὲ ὑπ’ ἐκείνου τάττεται· καὶ ὁ λόγος ἄρα τάττει τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν ἀνδρίαν· οὐκοῦν ἕνεκά του ἐστίν· οὐκ ἄρα μάταιον.
Ἐκ δὲ τούτου φανερόν, ὅτι καὶ βελτίων τῶν ἀρετῶν· βέλτιον γὰρ τὸ λογικὸν τοῦ παθητικοῦ.
Œuvre
Texte
Ouvre le passage lié dans une nouvelle fenêtre.